Aysil günler sonra yüzünü gösteren güneşi gördüğünde eteklerinin birine sarılmıştı. Onu sıcak tutacak bir çorapla lacivert eteğini giydi. Üstüne beyaz bir kazak geçirip saçlarını serbest bıraktı. Bugün kendine bakmak istiyordu, güzel görünesi gelmişti.
Bunda Tarık'la buluşmasının da payı vardı.
Henüz yüzüklerini takamadığı için kendini eksik hissetse de objelere anlam yüklememek için çaba sarf ederek çantasını aldı. Babası işe gideli iki saat oluyordu. Kardeşi de okulda olmalıydı şu sıralar. Annesi Tarık'la buluşmasına ses etmese de içten içe istemediğini biliyordu. Ama elinde değildi. Onu görmeden bir gün geçirse sanki içi bunalıyordu.
Evden çıkmadan önce annesine haber verdi. Bugün yarın mahallenin dedikoducuları onlar hakkındaki sorularını daha fazla içinde tutamaz, öğrenmek için bur
