คำตอบเดียวที่ได้คือ ฉันต้องการจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง แล้วทำไมล่ะ ทำไมฉันถึงได้วิ่งหนีปัญหาเล็กๆ น้อยๆ
“ขอนะครับ นะครับ” น้ำเสียงอ้อนวอนเอ่ยอีกครั้ง
ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนหนึ่งที
“โอเค” ฉันตอบเสียงหนักแน่น “นายไม่ต้องมาขอร้องฉันหรอก ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษนาย ฉันมันงี่เง่าเอง”
“งั้นก็แสดงว่าคุณไอรีมยอมกลับไปถ่ายแบบต่อแล้ว”
คนพูดแสดงอาการดีใจ ฉันพยักหน้ายิ้มๆ (แม้จะไม่ค่อยเต็มใจก็ตาม) ก่อนจะเป็นฝ่ายเดินกลับเข้าไปด้านใน บรรดาทีมงานทุกคนมองมายังตัวปัญหาอย่างฉันด้วยสายตาคาดโทษ ถ้าเป็นก่อนหน้านี้แค่ไม่กี่วินาทีฉันคงไม่ค่อยพอใจนักที่มีคนมองด้วยสายตาแบบนี้ แต่ทว่าตอนนี้ฉันกลับรู้สึกผิดที่ทำให้งานของทุกคนต้องล่าช้าไปมากกว่าเดิม
“หนูต้องขอโทษพี่ๆ ทุกคนด้วยนะคะที่ทำให้วุ่นวาย”
ฉันยกมือไหว้ขอโทษทีมงานทุกคน
“โอเคครับ ถ้าน้องโอเคแล้วพวกเราก็จะได้รีบทำงานต่อเลย นี่ก็เย็นมากแล้ว” ตากล้องตั
