Chapter 2

1806 Words
Skyler POV Umuwi ako sa bahay ng mokong nato pag uwi ko nag uusap sila sa may sala mukhang importante andito din yung lalaki nayon. Uy anak Nandito kanapala "Saad ni inay" Hi po mama Yumakap naman ako kay mama Hali ka rito anak may sasabihin si madam sayo. Hello po Iho maupo ka 'saad ni madam' At umupo naman ako. Mabuti at Nandito na kayo may sasabihin kaming mahalang importante sainyo. Anopoyon? Curious kong Tanong "Pumunta na kaming USA may asikasuhin kaming kompanya doon at isasama ko mga magulang mo iho don't worry papadalhan kita ng baon mo" nagulat naman ako sa sinasabi nya like ako maiiwan dito??? E sinong Kasama ko dito? 'kaya kita pinapunta dito iho kasi ikaw ang pinagkatiwalaan kong mag alaga nitong si Lance' Ha? ' taka kong Tanong like ako? Luh tigas nga ng ulo Nyan e' eh dinaman sya Bata e "Tamad kasi yan" Mom! Maktol nitong Saad Totoo naman ah Sge po madam ,btw kailan flight nyo Mamaya ng Gabi What????? Gulat kong Tanong like huh? Gabi talaga dipakami naka bonding ni mama (oa) Masyadong Oa( Saad nitong lalaki nato) Sarap saugutin pero nanahimik nalang ako kasi andito boss ko. Lance! Ayown sinamaan ng tingin sa dad nya Boom deserve HAHAH napa ngisi nalang ako at halatang nagagalit HAHA Habang nag aayos ako kinalabit ako ni madam Iho Po? Favor sana Ano po yon? Iiwan ko sana anak ko gusto ko dina sya namumugbog palaginkasi e Ganyan pala yan? Mautak naman sya ma'am Kaya nga iho mautak talaga yan pero dimapigilan pag yan magagalit sana mag control mo sya Try konalang po ma'am Sg iho salamat mag prepare narin kami Nakalipas ang ilang minuto nag paalam na sila at ayun nagpaalam narin si mama at tanging kami nalang ni lance ang naiwan grabi maging maid pa ata ko nito. Kimaumagahan nagising ako sa katok na katok ng pinto anonayan ang aga aga. Ano ba ! Galit na sigaw ko atchaka binuksan ang pinto Ipagluluto Moko... Diba it's your duty? Neknek mo magluto ka mag isa. Sumbong kita sa mama mo. Sabi ko nga Magluluto na Nangluto nanga ako . Pagkatapos inihain konarin sa mesa narinig kog ang pagbaba nya ready na sya pumasok tapos ako eto. Tumakbo ako sa itaas para mag ready jusko ma lelate pa tayo nito 2nd day of school panaman. Pagbaba ko tumingin ako sa cellphone ko and mygod it's already 7:10 tapos 8 klasi Namin tumakbo nalang ako palabasnat dina Kumain sumakay agad ako ng taxi. Pagkarating ko sa school tumakbo agad ako diko namalayan may naka bungguan napala ako. Ay sorry Tinulungan sya ng kaibigan nyang tumayo Wait diba ikaw new cm Namin? ' Sabi nong lalaki na mukhang gay sya' Wait kaklasi tayo? Ahmm you must Skyler right? Ay oo Tama kaklasi talaga sabay kanalang samin dinaman kami oa Ako nga pala si Dave Sya si shine- turo nya sa nag iisang babae At ito naman so clark Anyways dikami mga straight. Friends na tayo ah Okay lang ba sa inyu? Oo naman ;sabay nilang sambit Nag sama nalang kami papuntang room . Ilang minuto andito na kami sa room at Maya Maya pumasok English teacher Namin. Good morning class Good morning maam-all students So I have Questions here and someone answer get a points so here's a question "“Is love more important than academic success for students?" Ma'am ( Saad ni lance) Yes Mr. Reyes “Love can wait, but education cannot. Without good grades and knowledge, how will we survive in the future? You cannot buy food with love, and you cannot pay tuition with romance. Students should focus on their studies first. Love is just a distraction.” Very good me. Reyes Anyone idea? Ma'am 'i volunteer ' Yes Mr. Fernandez “for me That’s not true, what Lance said. What’s the use of high grades if you are empty inside? Love gives us strength to keep going. Many students survive stress because someone believes in them. Academic success may give a job, but love gives life meaning. You say love is a distraction, but I say it’s the fuel that helps us move forward.” Sabi ko sabay tingin sakanya kita ko namang parng Galit uyyy" “Fuel? Then why do so many students fail because of relationships? They spend more time texting than studying. Without discipline, love becomes poison, not power.” biglang tumayo si lance Sinai ito nag smirk pa. I glared at him and said “Maybe that’s because they don’t know real love. True love doesn’t destroy—it supports. A person who truly loves you will inspire you to do better, not worse. That is why love is more important.” Kita ko ang paglaglag ng panga ng mga kaklasi ko ..tumitig si Lance sakin at nilabanam konaman yung mga tiitg nya kala mo ha. My Classmates Classmates whispering, excited by the heated argument. And my Teacher aaid “Very passionate, both of you. This is the kind of debate we need—full of evidence and emotion.” Good job both of you but for me I Agree the idea of Skyler yes he is right naman diba? I look at lance Right now na parang anytime sasabog na Galit yarn tumingin sya sakin napa smirk nalang ako na syang lalomg ikinagalit nya... Skyler POV We are eating now in cafeteria Kasama mga bago kong kaibigan sila Dave,clark ,at Shine. Alam mo ang galing mo kanina, Saad ni shine Kaya nga napahanga tuloy ako- dugtong naman ni Dave Imagine Mukhang Galit si lance kanina-clark Tumawa naman ako sa sinabi ni Clark, Galit naman talaga si Lance kanina. Anong nakakatawa Aber?? Wala lang Hahah Habang nag uusap kami nag silian ang mga tao dito sa cafeteria lumingon ako at nakita ko pumasok sila lance Kasama mga barkada nya amputa feeling main character yan tumingin sya sa gawi naman at inirap konalang ito at nagpatuloy sa pagkain. Diko naman aakalaing lalapit pala sya sa pwesto Namin padabog nyang linapag ang tray nya. Alis, Sabi nya Ay bakit naman Aber "Wala ng iBang space kaya kayo mag adjust kayu aalis"-saad nya nag bulong bulongan naman ang mga studyante dito. Sino ka para utusan kami ng ganyan we have a right to sit and eat in this table. "Talaga ba eh kong bugbugin ko kayo isa2" Napa isip naman ako ng kalokohan. 'do it but make sure dito mararating sa mama' Saad ko Napangisi naman ako ng makitang mukhang inis na inis na at padabog na umalis. Bumalik na ako sa pagka upo ko. Tapang mo beh(Dave) Sus ako pa. "GOOD MORNING EVERYONE GATHER IN THE GROUND NOW " Biglang nag announce ng school jusko Anong Meron? At ayun pumunta na kami. "SO EVERYONE WAS HERE I WOULD LIKE TO ANNOUNCE THAT WHO ARE WILLING TO RUN AS OFFICERS IN THIS CAMPUS THIS SCHOOL YEAR 2025-2026 PWEDE NA KAYUNG MAGPA LISTA, DAHIL TOMORROW IN SAME TIME YOU WILL SPEECH AND INTRODUCE YOURSELF AND IN THE NEXT DAY WAS A VOTING" "Hala I'm sure si lance tatakbo yum as a PRESIDENT,wika ni Dave How did you sure? Narinig ko kasi usapan ng barkada nila Chismosa Karin e no, pero what if ako kakalaban nya? Hala go behh,(shine) support kami(Clark) Gaga baka tatlo lang votings ko Nyan HAHAH diyan beh ipakita mo bukas sa speech mo na you are deserving mas ma respito kana man at mas smart kaya goo na(shine) Sge final decision Palista tayo. Pagtapos Namin mag Palista bumalik na kami sa room. Fast forward Uwian na kaya umuwi ako ng bahay habang naglalakad ako pauwi biglang may huminto na sasakyan at lumabas doon si Mr. Mayabang. Hindi ako uuwi ng bahay Pakiko? Make sure nahindi ka magsumbong kay mama Let see Subukan mong ipagsasabi lagot ka sakin. "Sige pag dika uuwi mamayang Gabi I rereport nalang kita sa police na missing ano deal" napangisi naman ako loko Loko talaga What the fvck are you crazy? Maybe. At umalis nanga ako iniwan ko sya don bahala sya sa buhay nya. Pag uwi ko sa kanilang mansion nag luto agad ako at Kumain para matulog 6:45 pm narin kasi at inaantok na ako bahala na yon si lance kong dumating man o Hindi. Kinabukasan, ang aga-aga pa lang, ramdam ko na ang kaba sa dibdib ko. Hindi dahil sa speech ko, kundi dahil sa alam kong makikita ko na naman si Mr. Mayabang doon sa stage. Jusko, bakit ko ba pinasok ‘to? Pero wala nang atrasan. Pagpasok ko sa school ground, ang daming estudyante nagtitipon-tipon. May mga banners na agad para sa mga tatakbong officers. At syempre, hindi mawawala ang fan club ni Lance. Para bang artista siya—may balloons, may placards, at may cheerleaders pa halos. “Tignan mo beh, parang concert lang. Sana all may fans,” bulong ni Shine sa akin. “Hay naku, fans lang yan. Pero ako? May brains,” sagot ko sabay smirk para mag mukhang confident kahit sa loob ko, nanginginig na. Unang tinawag ang mga kandidato para sa president. Syempre, si Lance ang naunang umakyat sa stage. Nakaayos ang buhok, suot ang pinakamahal na polo siguro, tapos ngumiti pa ng parang nasa toothpaste commercial. “Good morning everyone. I am Lance Reyes, and I am running for president this school year. I believe that leadership is not about power, but about responsibility. I promise to create a stronger student community, to listen to your concerns, and to make this campus more active and united…” Palakpakan. Sigawan. Pumipito pa yung iba. Nakakainis kasi ang dami niyang fans, pero aminado ako—ang ganda ng delivery niya. Confident. Charming. Para bang walang bahid ng yabang sa speech niya. Pero kilala ko siya. Hindi totoo ‘yan. Pagkatapos niya, ako naman ang tinawag. “Next candidate for president, Skyler Fernandez.” Huminga ako nang malalim at umakyat ng stage. Kita ko pa na nakataas ang kilay ni Lance, parang sinasabi niyang wala kang laban sakin. “Well, hello everyone. I’m Skyler, and I may not be as popular as others…” sabay tingin ko kay Lance, “…pero I believe being a leader is not about how many fans you have, but how many people you can truly help.” Tahimik ang crowd. Nakikinig. “I’m not here to promise you the moon and the stars. Hindi ako magaling sa pagpapakitang-tao. But one thing’s for sure—if you choose me, you’ll get someone real. Someone who will actually listen. And someone who’s not afraid to stand up even against the most ‘powerful’ ones.” Sinadya ko pang lingunin si Lance nung sinabi ko ‘yon. Kita ko ang pag-kunot ng noo niya. Nagpalakpakan din ang iba, at laking gulat ko na hindi lang tatlo yung pumalakpak—ang dami rin pala __the the continue
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD