Give me, My kiss

"Ohhh, ooooh. Yes. Sige pa. Hmmm, aaaaahh. Ang sarap, biliiiisan mo.... Aaaaaaaaaaaaaahhh ang sarap". Panaginip ng ating bida...

*kring, kring, kring* (tunog po ng alarm clock ng binata.)

Mahimbing pa din ang tulog ng ating bida sa kwentong ito. Habang ang kanyang butihing ina ay tila naririndi sa ingay ng alarm clock na nagmumula sa kwarto ng pinakaka mahal niyang anak.

"Marko, marko. Bangon na. Anong oras ka na naman natulog, kagabi? wika ng ina ng binata.

"Aaaah mader dear ang wrinkles mo, dadami na naman. Baka gusto niyo mag shopping." pag-iiba ng binata sa pagtatanung ng kanyang ina. Upang hindi na humaba ang kanilang pag-uusap.

Habang gising na ang binata. Ginawa niya ang daily routine sa umaga. 5 second sit up. Yes work-out kahit segundo lang, kaunting pagpapawis. Tapos maliligo at maghahanda para pumasok.

"Ikaw marko, ah nakakainis ka na. Talagang ginagalit mo ako sa umaga. Tuloy dumadami na ang wrinkles ko sayo. Tssss. Dapat eh, hindi mo ko ginagalit na bata ka. Tuloy feeling ko majunda na me." Mudrabels.

"Huwag na po magtampo, Mudrabels mamaya eh mas lalo pa dumami ang mga junakels mo dyan sa peslak mo." Ani ng binatang si Marko.

Tila nagulat ang ina sa sinabi ng anak nito, agad pumaroon sa harap ng salamin sa sala. Upang tingnan nito ang peslak niya. Nakita ng ina, na wala naman nagbago sa mukha nito. Agad niyang susugurin ang anak upang hambalusin ng kanyang hawak na sandok.

"Ikaw marko, pinagloloko mo ba ako, wala naman akong wrinkles ah." Tila nahihimigan na nagtatampo sa anak. Dahil sa mga sinabi nito sa kanya.

"At anong pinagsasabi mo pang anak ha marko. Magpaliwanag ka. Dahil ikaw lang ang junakels ko. Waley na."

"Mader dear minsan din, eh Hwag mag headset kung ikaw lang. Pwede ka naman manuod ng k-drama sa tv na pwede mong lakasan kung gusto. 'Yan tuloy ang hina ng radar mo." Marko.

"Naku marko. Nakakarami ka na talaga. Bilisan muna dyan at may meeting ka pa." Ina ng binata.

"Yeah, i know mader dear. Kaya kayo na lamang po ang kumain ng BF kasi busog na po me." Marko

"Anong busog ang pinagsasabi mo dyan. Eh hindi ka pa nga sumusubo ng pagkain. Ano yan invinsible na pagsubo. Tsaka ano iyong BF na sinabi mo ha! Talagang nakakarami ka ng bakla ka ah." Ina ng binata si Marko.

"Mader iyong BF ibig sabihin nun breakfast at tsaka mader dear. Huwag niyo na po ipagkalat na ako'y isang dyosa niyo. Tsssss sige na po bye na." Sabay halik sa kanyang ina sa noo nito bilang tanda ng pagmamahal sa kanyang ina.

Makalipas ang mahabang 3 oras at 3 minuto nakarating din ang binata sa tagpuan ng kanyang magiging business partner.

"Omo my lord. Thank you, for the men of my life. hihihi that i meet now. Hes so 'wapo talaga neman. Hmmm ang bango niya, ang tangkad at siguro malaki din ang sandatahang lakas niya, hahahaha. Ayi siguro masarep ding tingnan ang magandang view na natatakpan ng damit niya, eeehhhh. Huwag niyo tingnan ang bago kong papa. Ayan malapit na waaaah!! I can feel it. Yeah." Etchoserang palaka mga kapatid nasa utak ko lang po iyan. Kasi naman po kapag sinabi ko ito. Malamang tumakbo ito palayo sa akin. Kaya maya ko na lang ititili ito pag ako na lang mag-isa.

"Hmm sarep subukan niyang ikiss, natatakam na po ako. Habang papalapit siya sa akinech. Oh my red lips, siguro malambot ito parang marshmallow. Tsarap namen."

----Habang papalapit sa ka meeting-----

"Good morning Marko Chi, you look so inlove right now." Batid ng binata na kausap ni Marko na parang kumukutitap ang mga mata ng binata. Habang papalapit ito sa kanya.

"Thanks, my dear." wika ni Marko chi kahit ang huling sinabi nito ay mahina lamang ang pagkasambit. Tila nagulat ang kausap nito na para bang narinig ang sinabi na. "Woah! Did i hear. My dear."

Ngunit ang binatang si Marko ay hindi alam kung paano ang isasagot sa kausap nito. Tila na ngangamba na siya ay pagtawanan nito. Sa halip ay nasabi niya sa kausap "no its bro. Thanks bro." Hinayaan na lamang ng binata ang sinabi nito. Patay malisya na lamang ang ating bida.

"Shall we sit and lets proceed to our business meeting." Marko

Naupo sa isang sulok malapit sa dulo ng counter ang dalawa. Habang pinagmamasdan nito. Ang bawat galaw ng kanyang kausap. Habang nasa kalagitnaan ang dalawang magkasosyo sa isang business. May paparating na isang nilalang nagbuhat sa malayong lugar upang makigulo sa dalawang nag-uusap na binata.

Sabay biglang, "Hi marko. Did u Miss me." At biglang naupo sa gitna ang dalaga. Habang ang dalawang binata ay tila mga mata lamang ang gumagalaw sa mga sandaling umagaw ng eksena sa dalawang businessman.

"Did i, interrupt of your meeting?" Nais mang sagutin ni Marko ang sinabi ng dalaga. Mas minabuti na ngumiti na lamang sa kausap nito. (Oo, nakakaimbyerna kang bruhilda ka.) Iyan ang nais sabihin ng binatang si Marko sa kausap na dalaga.

Habang ang binatang kausap ni Marko ay tila nanunuod lamang sa dalawa na para bang nasa isang teleserye siya ng mga sandaling iyon.

(Natutuwa ako, sa nakikita ko sa bagong kaibigan at kasosyo sa negosyo. Lalo na iyong ekspresyon ng mukha nito kausap ang magandang dalaga sa harap namin. Alam kong naiinis ang aking kaibigan sa babaing nanggulo sa aming meeting na dalawa ni Marko. Hindi ko lang alam kung may something sa dalawa. Siguro mas mainam ko na lamang na hayaan sila sa pag-uusap.)

Sa hindi inaasahan nagsalita ang kausap na "You,." Sabay tingin ni Marko sa kaharap nito na turo-turo ni Bruhilda ng mga oras na iyon.

At ang binata na kausap ni Marko ay hindi makapaniwala sa kanyang kaharap na para bang nagkita na sila. Kaya lamang hindi niya maalala. Kung saan at keylan niya nakita ang dalaga.

Hanggang sa binasag na mismo ng dalaga ang katahimikan na "ikaw nga! Oo ikaw iyong guy na nameet ko sa isang Fashion Show. Ikaw din ang tumulong sa akin na buhatin ko ang iilang mga damit papunta dun sa venue. Yeah, its you again. By the way thanks, nga pala sa pagtulong mo sa akin nang araw na may fashion show. Salamat na din sa iyo. Sa pagmamalasakit mo. Hindi katulad ng iba dyan na walang pake alam sa iba."

Habang hindi makapaniwala ang binata na ang dalaga nasa harap niya ngayon ay ang dalaga na tinulungan niya ng panahon hirap at dalhin ang mga gamit papunta sa venue ng kanilang pagrarampahan.

At tanging nasambit lamang ng binata sa kausap na dalaga. "Its okay. I know naman na kahit hindi mo ako makita ng tym na iyon. May tao pa din naman na tutulong sa iyo. At magkukusa na tulungan ka sa mga oras na iyon."

"Ano pala ang ginagawa mo dito? Tanong ng dalaga. Kahit alam ang sagot nito na parehong nakasuot ng business attire ang dalawa. Nais lamang alamin nito ang totoo. Bago kainin siya ng kanyang paghihinala sa lalaking dati niyang minahal at mahal pa din.

"Business meeting with Marko, about sa planning for Hotel and Restaurant." unknown guy

Nakita naman ng dalaga ang mga mata nito na nagsasabi ng katotohanan. Kahit labag sa kalooban nito na makisali sa pag-uusap ng dalawa.

"Okay lang ba, sa inyong dalawa na andito lang ako. Habang may pinag-uusapan kayo?"

Tanging nasagot ng binata sa dalaga na "okay lang sa akin. Kaya lang siya (Marko) kung papayag ba!" Bago pa marinig ng dalawa nagpasya na ang binata na umalis at magpaalam sa dalawa. Dahil sa may lakad pa ito.

"Im sorry dude. May meeting pa kasi ako na susunod dito. Kung gusto niyo kayo na lang maiwan dito. Sa susunod na lamang natin pag-usapan ang business plan na ating itatayo na Hotel and Restaurant. Next time na lang natin pag-usapan. Ikaw na ang bahala mag set ng date, oras para mapag-usapan natin ang buong detalye. Mauna na ako." Sabay walk out ng binatang si Marko sa mga kausap nito. Dahil sa totoo lang naimbyerna na siya sa pagmumukha ng kanyang ex.

Hanggang sa dalawa na lamang ang naiwan. Habang hindi mapakali ang dalaga sa kanyang kinauupuan at tila nais magpaalam na ng dalaga sa kausap nito. Na unahan siya ng kaharap na magpaalam na aalis dahil may na recieve ng text mula sa sekretarya nito.

"By the way ms. I had to go now." unknown guy

"its okay. i had to go too. By the way am Julienne So." Ani ng dalaga sa kausap nito.

"Aiden Carson" sabay lahad ng kamay at nagwave na sa dalaga.

Hanggang sa tuluyang umalis ang binata sa harapan nito. Habang nakangiti ang dalaga na para bang may inaalala sa mga oras na iyon.