คิดถึง
" ดื่มอีกนิดนะคะคุณชาย "
" อ๊าาา...ไม่ไหวแล้วครับแม่สือ ยาขมมาก " ชายหนุ่มทำหน้าเหยเกหลังจากดื่มยาที่แม่บ้านใหญ่นำมาให้
" ไม่อย่างนั้นเค้าจะพูดว่า หวานเป็นลมขมเป็นยาเหรอตาคิน " คุณหญิงย่าที่นั่งอยู่โซฟาข้างๆเอ่ยพร้อมกับยกยิ้ม
" ใช่ค่ะถึงยังไงยาถ้วยนี้คุณชายใหญ่ก็ต้องดื่มให้หมด "
" ผมว่าผมจะตายก่อนที่จะหายนะ...ยาอะไรขมจริงๆ " สองสาวรุ่นใหญ่พากันหัวเราะกับคำพูดของคนที่กำลังยกถ้วยยาขึ้นดื่มทีละนิดๆ
" ยาถ้วยน่ะเค้าต้องยกขึ้นดื่มรวดเดียวเลย มานั่งจิบทีละนิดแบบนี้มันก็ขมน่ะสิ โตจนป่านนี้มาให้ย่านั่งบังคับกินยา คนอะไรตั้งแต่เล็กจนโตจริงๆ...นี่สือม่ารู้มั้ย ตอนเด็กนะเวลาป่วยต้องมีคนช่วยจับถึง 3-4 คนเลยนะ คนนึงจับแขน คนนึงจับขา คนนึงจับหน้า อีกคนป้อนยา "
" โธ่ !!! ... คุณย่า มาขายผมให้แม่สือม่าฟังได้ยังไง " คนถูกนินทาต่อหน้าโอดครวญ
" คุณชายรองก็ไม่ต่างกันเลยค่ะ รายนั้นกินยายากเหมื
