Chapter 24
Chapter 24: Dimension of Souls Kahit gaano man niya itago ang kanyang presensya ay mararamdaman ko pa rin ito. Even he hides himself in the dimmest part, mararamdaman pa rin kita, Void. You're as stubborn as I have known. Have I warned him? Nah. Sa paglalakbay namin ni Dylan, I knew that he was there, keeping refuge of himself. He keeps on distancing himself pero kahit na anong layo niya ay mararamdaman ko pa rin siya. Kung noo'y sobrang lakas ng enerhiya na nararamdaman ko, ngayo'y ibang iba na, natututo na siyang ikubli ito sa akin nang paunti-unti. "Kapag ka ako'y naalibadbaran, babangasan kitang ibon ka!" inis na singhal ni Dylan sa ibon na sutil kong makadapo sa kanyang balikat, pinagtutuka pa ito sa bandang tenga. Ang gandang tingnan. Napangiti ako. "Mukhang gustung-gusto ka ni
- Writer
