İçeri girdiğimde bu sefer sandalyede oturan Yavuz'un karşısındaki sandalyeye geçip oturdum. Kırk yaşındaki adamı dövdürtmeyecektim. Çünkü zaten Yavuz yaptığını inkar etmezdi. Yapmışsa "Yaptım" diyen biriydi.
"Demir Arslan, beni madem misafir ettin bari burada ağırlamasaydın. Çok ayıp bu yaptığın. Ben sizi en güzel yerde ağırlamıştım bu sana hiç yakışmadı." Dediğinde, "Seni misafirliğe getirmedim Yavuz." Dedim.
"Ah evet! Karını kaçıracağımı mı düşündün?" Diye sordu alayla. "Genç bana bak, benim derdim seninle, karınla değil. Yani kaçırsaydım seni kaçırır istediklerimi kabul etmeyene kadar da seni bırakmazdım ki bunu biliyorsun." Haklıydı. Adam gerçekten haklıydı ve ben beceriksizliğime sinirlenerek ayağa kalktım. "Yani?" Diye sordum.
"Yanisi karını kim kaçırdı inan bana bilmiyorum. Kaçır
