Hayat ne yazık ki çok acımasız ve gaddardı. Yere düşene elini uzatmaz, ona yardım etmezdi. Ama yere düşen herkes aynı değildir değil mi? Ben, defalarca düşmeme rağmen hep ayağa kalkmış hayatla savaşmıştım. Savaşıyor ve savaşacaktım da. Pes etmeyecektim. Ne olursa olsun yenik düşmeyecektim.
Baş edecektim. Tıpkı zehirle baş ettiğim gibi. Çünkü ben güçlüydüm. Annemin güçlü Zümra'sıydım.
Ne komik ama beni bırakıp giden annemin güçlü kızı olarak kalmak
O geceden sonra, kimseyle konuşmak istemiyordum. Sadece Hazal yanımda olsun istiyordum. Ona bütün acılarımı anlatmıştım ama o küçük kalbiyle hepsini iyileştirmek için elinden gelenini yapmıştı. Kalbime iyi gelecek şeyleri internette bile araştırmıştı.
Bir haftadır, Demir, Yiğit ve Mert'i görmüyordum. Hazal'dan duyduğum kadarıyla Kadir Bey onl
