Tiningnan ko ang likod ng kahon para makita kung may phone number ba roon ng nag-deliver sa akin ng packaging na ‘to.
“Where’s my phone?” tanong ko kay Jax. Nanginginig ako ngayon sa takot at kilabot na nararamdaman ko. Hindi ako makapaniwala na nakatanggap ako ng ganitong klaseng bagay. Totoong dugo pa ang ginamit! Alam ko ang amoy ng paint o ‘di kaya ay kung ketchup man ‘to. Pero hindi. Katulad talaga siya ng totoong dugo.
“Para saan?” tanong pa sa akin ni Jax. “I am asking where my phone is! Hindi mo pa ba nakikita ang natanggap ko?!” inis pa na sigaw ko kay Jax. Kahit nakaramdam na rin ako ng takot sa kaniya ay nagawa ko pa rin siyang masigawan ngayon.
“Ano pa ang gagawin mo? ‘Wag mo na lang pansinin ang ganiyang mga bagay—”
Hinablot ko na lang ang phone niya na nakita ko sa lam
