Balik na naman ako sa trabaho ko after ng pahinga ko ng mahigit na isang buwan. Kinakabahan ako ngayon at halos hindi ko mailakad ang mga paa ko papasok sa loob ng airline. Miski ang makita ang eroplano ay natatakot ako. Pakiramdam ko ay babalik lahat sa alaala ko ang mga nangyari sa aksidente noong nakaraan sa oras na nakakita ako ng eroplano.
Pero ginusto ko ito. Kailangan kong panindigan ang desisyon ko na ito. Para din naman ito sa ikabubuti ko. Para ito sa sarili kong kapakanan. Hindi ko lang talaga gusto na mas lalong tumagal pa ang trauma ko na ito. Kaya ngayon pa lang ay kailangan ko nang harapin.
“Why are you still here? Sasabak ka pa rin sa delikado na trabaho na ito kahit matapos ang nangyaring trahedya?”
Nagulat ako nang may magsalita na isang lalaki sa tabi ko. Napatingi
