Mete'nin gözlerini benden kaçırması, Selen'in onu getir, bunu götürlü emir cümleleri ve Cenk' in bana olan delici bakışları...
Herşey belli oranda kabul edilebilirdi ama beni en çok Mete'nin gözlerini benden kaçırması ve ben yokmuşum yahut bir yabancıymışım gibi tavırlarla davranışı kalbimi acıtıyordu.
Mete'nin bu tavrı Selen'i cesaretlendirmiş, bana emir yağdırıp duruyordu. Cenk'i saymıyorum bile.
Ne zaman göz göze gelsek beni öldürecek gibi bakıyordu.
Bir müddet sonra Cenk "ben artık kalkayım devrem akşam uçuyorum, çocuklara var mı bir diyeceğin?" dediğinde
"Söyle geldiğimde düzceliyi... biliyorsun sen!" deyince Cenk'ten gür bir kahkaha çıktı...
"merak etme sen gelene kadar ben sikerim gelince sen devam edersin" dedi.
Boynuna sarıldı Mete'nin ve çıkmak üzere hareketlendiğinde
