“ทาคาโอะคุงลูกแม่ แม่ภูมิใจในตัวลูกที่สุดเลย” มาริยะน้ำตาคลอเบ้า โผกอดลูกชายสุดที่รักคนเดียวไว้แนบกาย เปโกะสะอึกสะอื้นไม่แพ้กันขณะอยู่ในอ้อมแขนอันอบอุ่นของผู้เป็นแม่
เปโกะได้รับการบรรจุเข้ากรมตำรวจเป็นกรณีพิเศษ เพื่อพัฒนาซอฟต์แวร์ระบบให้กรมตำรวจ
ใครจะรู้ว่าการตัดสินใจทำในสิ่งที่ถูกต้องเมื่อวันวานจะได้รับผลตอบแทนเหนือความคาดหมายเช่นนี้ มาริยะรู้ในภายหลังว่าเพื่อนสนิทอย่างซาซาเอะแท้จริงแล้วชื่ออาซาโกะ เธอเปรียบเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งของลูกชายและที่แวะมาอุดหนุนร้านชำเล็ก ๆ ในชุมชนห่างไกลคือความตั้งใจเพื่อตอบแทนในน้ำใจและอยากจะช่วยสอดส่องความปลอดภัย
“เหลือเชื่อจริง ๆ พ่อหนุ่มแก้มยุ้ยที่เรียกชั้นว่าป้า วันนี้ทั้งหล่อทั้งดูดี นี่คงเพราะโชคชะตากำหนดไว้แล้วสินะที่ทำให้เราได้เจอกัน” อาซาโกะระบายยิ้มลูบศีรษะหลานชายคนเก่งอย่างเอ็นดู
“ป้าอาซาโกะครับ ขอบคุณที่วันนั้นไม่ไล่ผมกลับไปนะครับ” เปโกะแ
