“ว่าไงนะ บริษัทรับกำจัดปลวกเหรอ ชั้นไม่ได้เรียกสักหน่อย เขามาผิดบ้านหรือเปล่าจ๊ะมัตสึมูระคุง” อาซาโกะย่นหัวคิ้วขณะคุยตอบโต้กับผ่านอินเตอร์คอมพ์
“เขาบอกว่ามาไม่ผิดหลังแน่นอนครับ คุณเขาบอกว่าตั้งใจจะกำจัดปลวกเพื่อคุณเซริครับ” ทั้ง รปภ. และหัวหน้าแม่บ้านต่างก็รู้สึกแหม่ง ๆ ไม่ต่างกัน
“งั้นชั้นขอคุยกับเขาหน่อยสิจ๊ะ” รปภ. ยื่นหูโทรศัพท์ให้ผู้ชายแปลกหน้าที่รวบผมไว้ด้านหลังแล้วสวมทับด้วยหมวกเบสบอล รถคันที่เขาขับมาก็หรูหราเกินกว่าจะเป็นรถบริษัทกำจัดปลวก
“สวัสดีครับคุณอาซาโกะ ผมเข้าใจดีในปัญหาปลวกกินบ้าน ผมมาจากบริษัทยามางาโตะ กำจัดรับฉีดปลวกทั่วประเทศ ผมมาเพื่อสะสางปัญหาระหว่างผู้หมวดฮายาม่ากับปลวกรังใหญ่ เพราะฉะนั้นโปรดเปิดประตูให้ผมเถิดครับ”
คนแปลกหน้าพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มระรื่นหู แม้จะน้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหรงเหรงไปบ้าง แต่ที่แน่ ๆ อาซาโกะยอมให้แขกผู้มาเยือนเข้าบ้านแต่โดยดี
แต่เจ้าของบ้าน
