Embracing Darkness

Chapter 4

Chapter 4

Wyatt leaned back in his chair, looking up at me with that same disinterested expression he always wore. Para bang wala akong sinabi. I clenched my fists, trying to keep my irritation in check.

"Wyatt, kung ayaw mong sumama, sabihin mo na lang," I said, my tone sharper than I intended.

Finally, he sighed, his gaze never leaving his phone. "Bakit ka ba nagmamadali?" he muttered as if it was the most bothersome question in the world.

Frustration surged in me. "Nag-usap na tayo kanina, hindi ba? Alam mong kailangan na nating umalis." I tapped my foot, hoping he’d get the hint.

He raised a brow, completely unfazed. "Fine. Five more minutes," he said in that cold, detached tone that drove me up the wall.

Hinampas ko nang malakas ang lamesa kung saan prente siyang nagkakape habang nagbabasa ng mga walang kwentang papel. I couldn't help but feel a twinge of annoyance at his relaxed demeanor.

He looked like a boss. Kung umasta ay dinaig pa ako.

Natapon ang kape na nasa tasa dahil nayugyog ang lamesa. Hindi siya kumibo. Nilukob ng katahimikan ang buong paligid. Silence was too deafening.

I released a frustrated sigh without any patience. I looked at him sharply while he remained completely unresponsive. It was like he didn't care at all, and that just made me even more irritated.

"My time is precious, Wyatt. Hindi ako nagpunta dito para lang panuorin kang nagkakape! I need to go back to Manila as soon as possible. I can't stay longer living here with you. Mamuti lahat ng buhok ko sa ulo."

I was disappointed. Nasasayang ang oras ko dito. And I am not even sure if he has any plans to find my biological mother. Iyon ang plano.

"Will you say something?" inis kong sabi.

Kumunot lang ang noo niya at pinagpatuloy ang pagbabasa. Kinuha ang tasa at muling sinimsim ang natitirang kape dahil hindi naman lahat natapon.

Sa inis ko ay tinabig ko ang kamay niya kaya nalaglag ang tasa. Mamahalin kaya hindi nabasag.

"You're so annoying. Gosh! Bakit ikaw pa kaya ang naging bodyguard ko?"

I heard him sigh. And it makes me frustrated even more. Nabubwisit ako sa bawat galaw niya.

Iminuwestra ko ang isang palad sa harap niya. "Give me the keys."

"No." Matabang niyang sagot. Inayos niya ang papel na hawak na natapunan ng kaunti ng kape at muling binasa.

Nanadya siya. Tinabig ko ulit ang papel. Nagkamali yata siya ng pagkakakilala sa akin kaya tinanggap ang trabahong 'to.

Ako yata si Gabriela. Ang matapang at nuknukan ng tigas ng ulo. I'll do what I want to do. Hindi ang isang gurang na 'to ang magpapatiklop sa kamalditahan ko.

"Tsk. Nakakabuwisit ka talaga, alam mo ba iyon?"

"I know."

"Ang hirap mong i-spellingin. Daig mo pa ang matandang kulang sa aruga."

"And?"

Hinahamon ako. Pinagtaasan ko siya ng kilay.

"Kung sabagay.... You look like kulang ka sa aruga. Look at you, mukha kang iniwan ng asawa't anak dahil palaging nakakunot yang kilay mo. You don't know how to smile. Or do you even know that word? Wala yata sa vocabulary mo ang happy and smile. O baka kulang ka sa s*x kaya you're always masungit." I mocked him. "Or maybe hindi ka mahal ng mommy and daddy mo kasi you're a black sheep of the family."

I couldn't help but mock him, with a teasing tone in my voice. But deep down, I couldn't help but wonder what had caused him to be this way. Could it be a lack of love and support in his life?

Nagtagis ang kanyang bagang. "Don't go over there, Gabriela." He said in almost gritted teeth.

Natawa ako. Mukhang kulang nga or hindi love ng parents niya. Doon yata siya nainis. "Sino naman kasi ang papatol sa mukhang gangster na katulad mo?"

"At hindi mo rin alam ang salitang tahimik." He countered.

Sinamaan ko siya ulit ng tingin.

"As far as I remember, pumunta tayo dito para hanapin ang biological mother ko like my Dad's instructions. Pero parang nakalimutan mo na yata na may trabaho ka dito. Sabagay, you're an oldie na and I understand na nalilimutan mo." I continue mocking him.

Tumayo si Wyatt kaya nanliit ako sa laki niya. Hanggang leeg lang niya ako.

"What?" matapang kong sabi sa kanya. I'm not scared of him. Alam kong hindi niya ako kayang gawan ng masama dahil lagot siya sa daddy ko. "What are you looking at? You want to make patol at me?"

Umiling lang si Wyatt at iniwan ako. Napahiya ako do'n! Nag-init na naman ang bunbunan ko sa kanya.

Pinigilan ko siya sa braso at pilit na pinaharap sa akin. "You're so bastos talaga, e! Hindi mo ba kilala itong tinatalikuran mo?" sasampalin ko sana siya ngunit mabilis niyang napigilan ang kamay ko.

Muntik pa akong mapasigaw ng bigla niyang akong hilain palapit sa katawan niya kaya muntikan akong sumubsob sa malaki niyang dibdib.

"Omg, bitawan mo ako! You pervert a dirty old man." My teeth clench, and my eyes squint.

"Isa pa, Gabriela. Huwag mo akong daanin sa kaartehan mo at kakadada mo dahil makikita mo talaga ang sinasabi mong pervert dirty old man."

I rolled my eyes.

"Oh, I am scared of you dirty old man." I acted as if I was scared of him. Pero talagang inis na inis ako sa kanya.

Dahil siguro hindi niya ako sinusunod. Dahil hindi siya katulad ng ibang mga bodyguards ko na magpa-cute lang ako at ngitian sila ay halos nagkandapa-dapa na sila kakaalalay sa akin.

Samantalang siya ay wala man lang kaingat-ingat sa akin. I hate him!

Ngumisi si Wyatt sa ginagawa ko. Nagulat ako ng bigla niya akong pinatalikod at sinubsob sa lamesa. Ang dalawang kamay ko ay ginapos niya na hawak sa iisang kamay niya at nilagay sa uluhan ko.

Halos tumalon ang puso ko sa sobrang kaba.

Ang isang kamay niya ay nakahawak sa baywang ko. I can't imagine our position. Pinagsisipa ko siya kung ano ang maabot ng paa ko.

Pinaghiwalay niya ang dalawang binti ko gamit ang malakas niyang binti at ginapos din ng binti niya kaya hindi na ako makagalaw.

"W-what a re you doing? Omg! You're so bastos talaga! Isusumbong kita kay Daddy. This is harassment. Ipapakulong ka ni daddy."

Dinikit niya ang katawan niya sa akin. I swallowed when I felt his body weight on my back.

"Harassment? I doubt it."

Lalong lumukob ang matinding kaba sa dibdib ko sa sinabi niya. Nanayo ang balahibo ko.

My fist balled kahit hawak pa niya ang palapulsuhan ko.

"Stay away. You're a coward! Bakla, bakla, bakla. Matandang bakla!" Wala na akong ibang maisip na ibabato sa kanya to divert his attention. Ramdam ko ang galit niya ring alaga sa ibaba niya.

Hindi pa ako nababaliw para isuko sa kanya ang first experience ko na dapat kay Falcon lang mangyayari iyon.

I can picture us. Me, him above me. Lalo akong nanggagalaiti na masaktan siya.

"Is that all you can say, Gabriela?"

"Pakawalan mo ako dito! This is harassment. Makikita mo, isusumbong kita kay Daddy kapag nakawala ako dito."

I can feel that he's clenching his jaw. Lumuwag ang pagkakahawak niya sa kamay ko ng tumunog ang phone niya. It's viber! How dare him he have wifi!

Inayos ko ang sarili ng tuluyan niyang pinakawalan ang maliit kong katawan bago siya hinarap.

Ang mga nakakapaso niyang titig ay hindi humiwalay sa akin. Kinuha niya ang phone sa kanyang bulsa. My gaze followed his move.

Nagtagis ang kanyang bagang sa nabasa.

"Babalik ako ng Manila sa ayaw at gusto mo."

"Tigilan mo ako sa kakakulit ng kung ano-anong gusto mo." He spoke with almost gritted teeth.

"Nagsasayang lang ako ng oras dito."

He scanned me. "Wala ba talaga sa bokabolaryo mo ang salitang tahimik at tigil? I should have teach you a lesson then."

My lips pursed. "And who are you to say that to me? Isa ka lamang bodyguard ko. Wala pang silbi." Walang filter kong sabi. "Useless bodyguard. Walang kwenta."

His lips pursed into a thin line. Bakit bigla yata naging bagay sa kanya ang magalit? Nakakalakas na pala ng s*x appeal ang pagiging masungit.

Sinipat ko ng tingin ang nakatiwangwang na phone sa kanyang kamay na nakalimutan na niyang may binabasa siyang importanteng message.

Mabilis kong hinablot ko ang phone sa kanyang kamay at tumakbo papunta sa room. Ni-lock ko agad ang room ko pagkapasok ko.

"Gabriela! Ibalik mo sa akin 'yan. I'm warning you." Kinakalampag niya ang pinto ko.

"No! I won't give it back unless you give me the car keys." I bargain.

Chineck ko ang phone niya para matawagan si Daddy. s**t! May password.

"Gabriela." He shouted outside.

"I said, I would only give it to you if you give me the car keys," I shouted back.

"Fine! Just open this damn door."

Hinagilap ko ng tingin ang kabuuan ng silid kung ano ang pwede kong ipampukpok sa kanya.

Someone's calling him.

Edward calling...

I swipe my fingers to answer. Pero bago ko nagawa iyon ay nabuwag ako sa sahig sa lakas ng impact ng pagbukas ng pinto.

Hinablot ni Wyatt ang phone sa kamay ko, not minding me that I'm in pain.

"Sinasagad mo talaga ang pasensya ko."

Hindi ako kumibo dahil masakit ang likuran ko at tuhod. Nakatingala ako sa kanya na masamang-masama ang loob.

Dahan-dahan akong bumangon mula sa sahig. Bodyguard ko ba talaga siya? Siya ang papatay sa akin, e!

Hinagis niya ang susi ng kotse sa harapan ko. Before my eyes could blink, mabilis pa sa alas kwatro na dinampot ko iyon. Mahigpit kong hinawakan sa kamao ko as if my life depends on it.

"Go ahead."

Should I thank him? Pero bakit niya binibigay sa akin ang susi? May plano kaya siya? My inner voice is telling me I shouldn't trust him.

Whatever it is, nasa palad ko na ang susi ng kalayaan ko.

"Isaksak mo sa lungs mo 'yang phone mo!" Tumayo ako't nagmartsa palabas ng silid at tinungo ang daan palabas papunta sa garahe. Finally I'm free!

One more look at him and I opened the door of his car. I raised my middle finger to him. And I mouthed f**k you at him.

He smirked. Sinara niya ang pinto bago ako tuluyan na pumasok sa loob ng sasakyan.

"s**t. s**t. Shit." Ayaw umandar. I tried again pero ayaw talaga gumana ng sasakyan. Kaya pala binigay niya sa akin ang susi.

Lumabas ako ng kotse niya at pinagsisipa ang gulong. Gosh! I'm so stupid. Imbes na maibsan itong inis ko sa kanya ay nasaktan lang ako.

"Ouch!" ang tigas ng gulong. Bwisit. Pati gulong tuloy dinadamay ko pa sa inis ko sa kanya.

I shouldn't trust him! Sabi ko na nga ba at nakakapagtaka kung bakit niya binigay sa akin ang susi. Magagantihan ko rin siya. I swear!