CHAPTER 14
KATATAPOS KO lang hugasan ang mga pinagkainang plato. Nandito ako sa kuwarto at sinisikap na makatulog. Iyong kasama ko naman nasa itaas na rin. Baka nga tulog na rin iyon ngayon. Bakit naman kasi maaagap matulog ang mga tao rito. Hindi ba sa uso sa kanila ang magpuyat? Noong nasa Manila nga ako hindi uso sa akin ang tulog.
Ipinikit ko ang mga mata ko at nag-imagine an lang ng magagandang bagay. Ayoko kasing maisip iyong ikinuwento sa akin ni Asher kanina noong pauwi kami. Hindi ko alam kung nagsasabi ba siya ng totoo o kung gawa-gawa niya lang ba lahat ng iyon. Pero mukha kasi siyang seryoso sa mga sinabi niya. Paano nga kaya kung may bata ngang nahulog sa lumang balon at namatay doon?
"Gawa-gawa niya lang 'yun, Caliyah. Hindi ka dapat na nagpapaniwala sa lalakeng iyon. Wal
