Chapter 52
HINDI NA ako bumalik sa silid kung saan ko naiwan sina mom at ang mga magulang ni Austive. Masyado akong na blanko sa desisyon niya. Inako niya ang kasalanan ko. Mas pinili niya na siya ang magmukhang masama sa aming dalawa maprotektahan lamang ako. Huwag lang akong masira sa ibang tao. Bakit ba napaka-selfless.
Bumaba ako ng hagdanan. Nagbabakasakaling maaabutan ko pa siya pero hindi na pala. Nagpalinga-linga ako sa paligid sa labas ng restaurant. Kasalanan ko lahat ng ito. Kung bakit nasaktan si Austive at kung bakit nasira ang lahat ng pangarap na binuo ng magulang namin para sa amin. Bumuhos ang malakas na ulan pero ininda ko iyon.
"I'm sorry," sambit ko sa ulan.
Napaupo ako at nakagat ang dulo ng aking daliri. Maya-maya lang ay naramdaman kong may nagtakip sa ulo ko ng
