Chapter 44
HINDI na ako nakipagtalo sa kaniya dahil wala rin naman iyong patutunguhan. Isa pa ay nasa loob kami ng simbahan. Ayoko rin na makaabala sa pananahimik ng mga taong taimtim na nagdadasal dito. Iniwan ko siya at bumalik na ako roon sa pwesto ko kanina.
Muli akong lumuhod at pinagsaklob ang mga palad. Dumulog ako sa Panginoon at humingi ng patawad para sa mga nagawa kong kasalanan. Habang taimtim akong nananalangin ay naramdaman ko ang pag-uga ng aking niluluhuran tanda na may lumuhod doon.
Pasimple kong nilingon ang katabi ko at laking gulat ko nang makita si Asher. Nakaluhod din siya katulad ko at nakasubsob ang noo sa magkasaklob niyang mga palad. Tahimik lang siyang nagdadasal na para bang wala ako sa tabi niya. Nagawi ang aking tingin sa kaniyang suot na damit.
Hindi ko
