เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ที่ดังรบกวนอยู่หลายครั้งทำให้เวคาต้องคลายอ้อมแขนที่กำลังกอดคนตัวเล็กอยู่ เขาจัดท่าทางให้เธอนอนอย่างสบายที่สุด ก่อนตัวเองจะลุกขึ้นไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาดู
“คีล?” เสียงทุ้มพึมพำกับตัวเองเบา ๆ เมื่อเห็นว่าปลายสายคือลูกน้องคนสนิท พอเงยหน้ามองนาฬิกาแขวนที่ผนังก็ยิ่งขมวดคิ้วเข้าหากัน เพราะมันเพิ่งจะแปดโมงเช้าเอง
ปกติลูกน้องคนสนิทจะไม่โทรมาเช้าขนาดนี้ โดยเฉพาะในวันที่เขาสั่งเอาไว้ว่าอยู่กับเชอร์รีล นอกเสียจากว่ามีธุระด่วนมากที่สุด
“มีอะไร” เวคากดรับโทรศัพท์พร้อมเอ่ยถาม
//เอกสารทั้งหมดเตรียมเรียบร้อยแล้วครับคุณเวคา ผู้ถือหุ้นทุกคนของบริษัทของนายชลิตเซ็นยินยอมหมดแล้วครับ//
“อย่างนั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นก็ไปเจอกันที่นั่นแล้วกันนะ ฉันขอเวลาไม่เกินสองชั่วโมง”
//รับทราบครับ//
หลังจากวางสายเขาก็เดินกลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง คนตัวเล็กยังนอนหลับอยู่ เวคาหย่อนตัวล
