Chapter 25
Cathy POV ( Flashback) “Anak… patay na ang mommy mo.” Umiiyak si Daddy habang sinasabi iyon. “Hindi, Daddy…” umiiyak kong sagot. Hindi ko matanggap. Grade five pa lang ako noon. Masaya pa kami. Kumpleto pa kami. Pero isang iglap… nawala siya. Car accident. Nakatulog daw ang truck driver. Ganun lang. Bigla na lang nawala ang taong pinakamahal ko. Mahal na mahal ko ang mommy ko. Close kami. Lagi kaming twinnie sa pananamit. Sabay kami tumawa. Sabay kumain. At sa kanya lang ako komportable magkwento ng lahat. Pero ngayon… wala na siya. “Kawawa naman ang bata,” narinig kong sabi ng isang bisita. “Parang tulala… hindi matanggap.” Tama sila. Hindi ko matanggap. Dinala ako ni Daddy sa therapy. Kasi simula nung mamatay si Mommy… hindi na ako nagsasalita. Tahimik lang
- Writer
