Cathy POV
Tahimik sandali matapos ang usapan namin.
Pero hindi awkward.
May kakaibang gaan.
“Troy…” tawag ko.
“Hm?”
“Bakit hindi ka napapagod?” tanong ko.
“Sa?”
“Sa akin,” sagot ko.
“Sa paglapit… sa pag-stay.”
Napangiti siya.
“Napapagod din,” sabi niya.
Natigilan ako.
“Pero mas nakakapagod ang mawala ka,” dagdag niya.
Nanahimik ako.
Bakit mo sinasabi ’yan…
“Hindi ka ba natatakot?” tanong ko.
“Sa?”
“Na baka masaktan ka ulit.”
Huminga siya nang malalim.
“Tinatakot na ako ng buhay minsan,” sagot niya.
“Pero mas nakakatakot yung… hindi ko subukan.”
Napatingin ako sa kanya.
Ganito ka dati…
Diretso.
Totoo.
Walang arte.
Bigla siyang tumayo.
“Tara.”
“Ha? Saan?”
“May ipapakita ako sa’yo.”
Hinila niya ako—mahina lang.
Pero sapat para sumunod ako.
Troy POV
Dinala ko
