Only You Can ล้มแชมป์คนเก่า

Only You Can 06 แค่ขอบคุณ

หลายวันต่อมา...

บริษัท N ออแกไนซ์

ห้องทำงานรองประธานน่าน

"ว่าไงนะบริษัทของปารีสได้งานของบริษัท TG รับเหมาก่อสร้างไปเหรอ?!" เลขาของน่านมาส่งข่าวให้เขารับรู้ว่า งานที่เขาเล็งและหมายตาเอาไว้นั้นได้โดนบริษัทของปารีสเอาไปซะแล้ว

"ใช่ครับ เหมือนว่าคุณหญิงนาราจะเป็นคนไปแนะนำและฝากให้น่ะครับ"

"คุณแม่น่ะเหรอ?" เขาไม่อยากจะเชื่อว่าแม่ของเขาจะทำแบบนั้นถึงจะรู้ว่าแม่ของเขารักปารีสเหมือนลูกแต่ก็ไม่คิดว่าจะถึงขนาดแนะนำงานให้แถมยังเป็นงานใหญ่ที่เขาอยากได้อีกด้วย

"ใช่ครับ ท่านแนะนำเองเลยนะครับแถมยังนัดไปเจอกันด้วยครับ"

"วันนี้แม่ฉันจะเข้าบริษัทใช่ไหม?"

"ครับ ตอนนี้อยู่ห้องท่านประธานครับ" น่านลุกขึ้นทันทีเพื่อไปหาแม่ของเขาเพื่อจะคุยเรื่องปารีส

"ใจเย็นก่อนเถอะครับ..."

"มันเรื่องของฉันไม่เกี่ยวกับแกไอ้เต้" น่านชี้หน้าของเลขาก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานและมุ่งหน้าไปห้องทำงานของพ่อเขาที่ดำรงตำแหน่งประธานบริษัท

ห้องทำงานประธานอากร

ปัง!!

"น่าน! จะเข้ามาทำไมไม่เคาะประตูฮะ?!" อากรหรือประธานบริษัท N ออแกไนซ์ถามลูกชายด้วยน้ำเสียงไม่พอใจที่เขาเข้ามาโดยไม่ขออนุญาตก่อน

"ผมมีเรื่องด่วนครับและอยากคุยกับคุณแม่" เขามองหน้าของนาราแม่ของเขา

"มีอะไรหืมทำไมทำน้ำเสียงไม่พอใจแม่อย่างนั้นละ?" นาราถามลูกชายของตัวเอง

"คุณแม่แนะนำปารีสให้ TG เหรอครับ?" เขาถามออกไปตรง ๆ ด้วยความโมโหและถ้าจริงเขาคงโวยวายมากกว่านี้แน่

"ใช่ แม่แนะนำเองทำไมแกโกธรเหรอฮะที่แนะนำงานให้น้องน่ะ?"

"งานไหนก็ได้ผมไม่เคยว่านะครับแต่ทำไมต้องเป็นงานนี้ด้วยและฝั่งนั้นเขาไม่ได้บอกเหรอครับว่าไม่ต้องการรับงานจากเรื่องอีก?!" น่านเสียงดัง

"ไอ้น่าน!!แกอย่ามาขึ้นเสียงกับแม่นะ!!"

"ก็ดูคุณแม่ทำสิครับคุณพ่อ..."

"แม่ทำอะไรฮะ? แม่ก็แค่แนะนำน้องเพราะว่าปารีสพึ่งเริ่มบริษัทไม่นานแค่นั้นเองตาน่าน บริษัทเรามีลูกค้ามากมายจะมาอะไรกับอีแค่บริษัทเดียว?" นาราถามลูกชาย

"เพราะว่ามันงานใหญ่ไงครับผมบอกแล้วงานไหนจะให้ ๆ ไปแต่งานนี้ผมไม่ยอม" น่านพูดจบก็ออกไป

"จะไปไหน?"

"ก็ไปเอางานของผมคืนไงครับ?" น่านพูดจบก็ออกไปส่วนนาราและอากรก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที

"อะไรทำให้ลูกเราเปลี่ยนไปขนาดนี้ฮะคุณ?" นาราถามสามี

"อาจจะกดดันจากงานก็เพราะว่าช่วงนี้บอร์ดบริหารกำลังจับตามองว่าตาน่านเหมาะกับการขึ้นตำแหน่งประธานบริษัทหรือเปล่าน่ะ"

"มันบริษัทเราถ้าไม่ใช่น่านแล้วจะเป็นใครละคะคุณ?"

"แต่อย่าลืมว่าเรามีหุ้นส่วนอีกนะคนพวกนั้นก็ต้องการผู้บริหารที่เก่งและสร้างกำไรให้ตัวเอง ถ้าน่านไม่เก่งคิดว่าพวกนั้นจะอยู่ไหมคุณ?"

"เฮ้อออ~~"

"เพราะงั้นตอนนี้ผลงานของน่านค่อนข้างมีผลเป็นอย่างมาก"

"แต่ว่าตั้งแต่เลิกปารีสไปงานของน่านก็ไม่ดีเท่าไหร่เลยนะคะ" นาราตั้งข้อสังเกตุ

"อาจจะส่งผลต่อจิตใจนั่นแหละให้เวลาสักหน่อยน่าจะเข้าที่"

"แล้วจะไปบอกเลิกเขาทำไมไอ้ลูกคนนี้นิ เฮ้ออ!"

"ใจเย็นน่ะคุณ"

บริษัท Pr ออแกไนซ์

"เราได้งานของ TG แล้วววววว!!"

"เย่~~"

"ค่อยหายเหนื่อยหน่อยให้มันเหมาะสมกับที่อดนอนหน่อย @_@" ใบเงินพูด

วันนี้ปารีสเอาข่าวดีมาให้พนักงานในบริษัทได้ฟังหลังจากที่เสือบอกให้ส่งผลงานของบริษัทเธอไป และได้มาดูงานแล้วเขาก็ให้เลขาติดต่อกลับมาว่าผลงานของพวกเขาผ่านและได้งานจาก TG รับเหมาก่อสร้างแล้ว ซึ่งมันเป็นงานที่ใหญ่มาก ๆ เลยก็ว่าได้ เพราะว่าเขามีบริษัททั่วประเทศและในเอเชียด้วย ถ้าพวกเธอทำงานครั้งนี้ได้ดีมันจะสร้างชื่อเสียงกับบริษัทเธอมาก ๆ และก็มีโอกาสได้ขยายบริษัทด้วย

"งั้นวันนี้เดี๋ยวพี่เลี้ยงข้าวเองไปเลือกกันมาเลยว่าอยากกินอะไร^^"

"ครับบบบ/ค่ะ พี่ปารีส ^0^"

"เอ่อ เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ได้ไหมคะเพราะว่าพวกเราไม่ได้ดื่มกันมานานแล้วอะ และถ้ารับงานจาก TG จากก็ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้เมื่อไหร่?" แนนถามขึ้น

"ได้สิ ไปปรึกษากันมาเลยว่าอยากไปที่นี่เดี๋ยวพี่ขอไปคุยธุระก่อน" ปารีสตอบกลับไป

"ขอบคุณค่ะ!!"

ห้องทำงานปารีส

พรึ่บ! ปารีสกลับเข้ามาในห้องทำงานของตัวเองและนั่งลงเธอมองโทรศัพท์และกำลังคิดว่าจะโทรหาเขาดีไหมนะ?

"แค่ขอบคุณแล้ววางสายแค่นั้นก็พอแล้วมั้ง?" นิสัยของเธอคือกินริมฝีปากเวลาคิด

"เอาสิ! แค่โทรขอบคุณ...!!" ปารีสกดโทรศัพท์หาเสือเพื่อขอบคุณเขาที่เลือกบริษัทของเธอ

ตรู๊ดดดดด!!

(สวัสดีครับ)

"เอ่อ สะสวัสดีค่ะ คุณเสือ..." เสียงปลายสายตอบกลับมาแต่ทำไมเธอต้องใจสั่นด้วยนะ?

(มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?)

"เอ่อ ท่าทางจะยุ่งสินะคะ"

(นิดหน่อยครับ)

"งั้นฉันจะรีบพูดและรีบวางสายนะคะเพราะว่าไม่อยากรบกวนคุณเสือนาน"

(ว่ามาเลยครับ)

"ขอบคุณมากนะคะที่เลือกบริษัทของฉันในการจัดการครั้งนี้..."

(เพราะว่าผลงานของคุณดีมากกว่าครับเลยได้รับการคัดเลือก มันไม่ใช่แค่การตัดสินใจของผมแต่เป็นของคณะผู้บริหารที่ทุกคนลงความเห็นว่างานของคุณเหมาะกับงานของเราครั้งนี้แค่นั้นเองครับ)

"ค่ะ"

(ถ้าจะขอบคุณใครก็ไปขอบคุณพนักงานของคุณที่ทำงานกันออกมาได้ดี ๆ กว่านะครับ ผมไม่ได้มีผลในการตัดสินใจขนาดนั้นหรอก)

"เรื่องนั้นฉันต้องขอบคุณพนักงานตัวเองอยู่แล้วค่ะ แต่ฉันก็อยากขอบคุณ...คุณด้วย"

(ไม่ใช่ว่าอยากคุยกับผมและเอาเรื่องงานมาอ้างเหรอ?)

"ฮะ?" เธอไม่คิดเลยว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้!

(ล้อเล่นน่ะครับ แค่นี้ก่อนนะครับผมกำลังทำงาน)

"อ่อค่ะ ขอบคุณค่ะ" ติ๊ด! ปารีสวางสายและเอามือวางแนบอกข้างซ้ายของตัวเอง

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่แค่คุยโทรศัพท์และใจเต้นแรงขนาดนี้น่ะ...

"ปกติฉัน...อ่อนไหวง่ายขนาดนี้เลยเหรอ??"

ผลั๊วว!!

"ปารีส" ประตูห้องทำงานของเธอโดนเปิดออกอย่างไม่มีมารยาทจนเธอคิดว่าเธอ...เคยคบคนแบบนี้ด้วยเหรอ?

"ไม่เคาะประตูก่อนเลยเหรอคะมาหาคนอื่นแท้ ๆ" การปรากฎตัวของน่านทำให้ทุกคนในบริษัทสนใจเขาทันทีเพราะห้องทำงานของเธอเป็นกระจกและเขาก็เดินผ่านโต๊ะทำงานทุกคนเข้ามาโดยไม่ทักทายใครเลย ทั้งที่เมื่อก่อนเขาไม่เคยเป็นแบบนี้เลยแต่เหมือนวันนี้จะโมโหอะไรมา

"เรื่องของพี่มันสำคัญกว่าแค่มารยาทในการเคาะประตูนะ" เขาพูดและปิดประตูพร้อมกับเข้ามานั่งโดยไม่ขออนุญาตใดใดทั้งสิ้น

"เฮ้อ! พี่มาทำไมเหรอคะ?" ปารีสถามและเดินไปปิดม่านรอบห้องเพื่อไม่ให้พนักงานเห็น

"พี่มาเอางานของพี่คืน"

"คะ?"