วาลุกานึกถึงภาพในวัยเด็ก
'นี้ๆ แม่ฉันไม่ให้เล่นกับเด็กคนนั้นแหละ..เห็นว่าไม่มีพ่อมีแม่ด้วยนะ..กลัวจะไม่มีคนสั่งสอนนะ'
ตอนนั้นเธอยังอยู่เพียงป.1 ชีวิตเต็มไปด้วยความไม่มั่นใจ..เดินก้มหน้า..ผมเผ้ายุ่งเหยิง..เสื้อผ้าชุดนักเรียนก็เป็นเพียงชุดเก่าๆ ที่ได้มาจากพี่
เสียงซุบซิบนินทา..ทำให้เด็กไร้พ่อไร้แม่...รู้สึกทุกข์ใจเป็นที่สุด
'ไม่มีพ่อมีแม่..แต่ก็มีพี่สาวนะ..พวกเธอมีปัญหาอะไรกับน้องสาวฉันหรือเปล่า'น้ำเสียงคนเป็นพี่เจือดุ..ผมดำสลวยถักเปียสองข้าง
ในวัยเด็ก..พี่สาวผู้เอาแน่เอานอนในอารมณ์ไม่ค่อยได้..บางวันก็แสนดี..บางวันก็แสนร้าย..แต่วันนั้นพี่สาวเลือกที่จะ 'ปกป้อง' เธอ
เพราะการปกป้องของพี่..ทำให้เธอมีความมั่นใจในการใช้ชีวิตในโรงเรียนมากขึ้น
มาวันนี้..พี่สาวเพียงคนเดียวของเธอป่วย
'ทราย..ป้าไม่ขออะไรมากหรอก..ช่วยบริจาคตับให้พี่เขาได้มั้ย'
'...'
'ป้าไม่ได้ขอให้บริจาคตอนนี้เลย..แต่อยากให้ลอ
