บทที่ 26
912 Words
ในเรือนกระจกของบ้าน มีดอกไม้นานาพรรณ ทั้งพันธุ์หายาก.. พันธุ์ยอดนิยม.. คุณนายแม่ชอบปลูกดอกไม้เป็นที่สุด.. อัปสรนั่งดื่มชาไปด้วยชมดอกไม้ไปด้วย ..สวนสไตล์อังกฤษส่งผลให้หญิงสาวราวกับนางฟ้าจำแลง ..ชุดสีขาวส่งผลให้พี่สาวดูบอบบางน่าทะนุถนอม
"ทรายเข้ามาก่อนซิ.. พี่มีของมาฝากทรายด้วยด้วย"อัปสรยิ้มหวาน ก่อนจะเรียกน้องสาวต่างแม่ให้เข้ามา พร้อมกับหันไปสั่งแก้วสาวใช้ประจำตัวให้ไปหยิบถุงในห้องนอน
"..."
"อื้อ.. มองเหม่ออะไรเนี่ยสาวน้อย"
"เห้ออ..ไม่เจอพี่ฟ้าแค่ปีเดียว.. ทำไมพี่ฟ้าถึงสวยขนาดนี้น้าา" ไม่พูดเปล่าน้องสาวที่ตัวโตกว่าก็เข้ามากอด
"ทำพูดไป้.. พี่ว่าทรายต่างหากที่ดูโตขึ้น"
อัปสรมองสำรวจคนตรงหน้า ดวงตาสวยหวานอมโศกมีเอกลักษณ์ จมูกได้รูปสวย ริมฝีปากอวบอิ่ม..ไหนจะหุ่นนาฬิกาทราย ในสัดส่วนที่พอดีตัว.. ทำให้หญิงสาวมีความเซ็กซี่และน่าทะนุถนอมไปในตัว
'ถ้าเป็นไปได้..เธออยากสวยเซ็กซี่เหมือนน้องสาวต่างแม่มากกว่า'
อัปสรมองน้องด้วยความอิจฉา
"ทรายคิดถึงพี่ฟ้าที่สุดเลยค่ะ"
"คิดถึงพี่แต่ไม่ยอมกลับบ้านเลยนี้นะ"พี่สาวค้อนให้หนึ่งที วาลุกาแลบลิ้นซนๆ อัปสรอดบีบแก้มใสแบบหมั่นไส้ไม่ได้.. น้องทรายได้แต่มู่หน้า
"พี่ฟ้าไม่น่าเสียเงินซื้อของฝากเลยค่ะ..ทรายเสียดายเงินแทน"เสียงหวานบ่นเบาๆ
"อื่อ ได้ยังไงละ" ก่อนที่พี่สาวจะพูดอะไรต่อ.. แก้วสาวใช้ก็เอาถุงกระดาษมาให้
"ทรายเปิดดูนะว่าชอบมั้ย"
ในถุงมีลิปสีสวยยี่ห้อดังหลายแท่ง คนเป็นน้องส่งยิ้มหวานไปให้ พร้อมกับพนมมือไหว้
"ขอบคุณค่ะพี่ฟ้า ..พี่ฟ้าใจดีที่สุดเลย"
"ตอนแรกพี่จะซื้อน้ำหอมมาฝาก แต่นึกได้ว่าเราไม่ชอบใช้น้ำหอม..เลยเปลี่ยนเป็นลิปแทน"
"พี่ฟ้ารู้ใจทรายที่สุดเลย"
"จ้าา ..ก็ใครใช้ให้เราเป็นน้องพี่ละ"
"ทรายโชคดี้โชคดี มีพี่สาวแสนดีแบบนี้" วาลุกายิ้มตาหยี รอยยิ้มราวกระชากวิญญาณ.. คนเป็นพี่ทำได้แค่เสมองไปทางอื่น ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง
"แล้วทรายเรียนเป็นไงบ้าง.. ฝึกงานปีนี้แล้วซิ"น้ำเสียงอ่อนโยน
"ฝึกงานปีนี้ค่ะ"
"ถ้าหาที่ฝึกงานไม่ได้.. บอกพี่นะ เดี๋ยวพี่ฝากกับบริษัทเพื่อนให้"
"ขอบคุณค่ะพี่ฟ้า"น้องสาวสุดที่รักส่งยิ้มหวานให้
วาลุกากลับถึงห้องในเย็นวันอาทิตย์.. จัดการเคลียข้าวของที่ซื้อมาใส่ตู้.. ห้องที่ไม่มีพี่เขาทำให้เธอเริ่มเหงา ..วาลุกาถอนหายใจแบบเซ็งๆ เธอเริ่มชินกับการมีใครสักคนอยู่ด้วย..แค่อาทิตย์เดียว..ทำให้ตัวเธอเคยชินกับพี่เขาขนาดนั้นเลยเหรอ.. แล้วถ้าวันนึงไม่มีพี่เพลิง.. เธอจะอยู่ได้มั้ยนะ
"~คนสวย... รับโทรศัพท์หน่อยค่ะ~ คนสวยรับโทรศัพท์หน่อยค่ะ~" วาลุกาควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋าถือใบจ้อย ใจก็อยากจะเปลี่ยนเสียงเรียกเข้า..แต่ก็กลัวพี่เขาจะงอน.. คนตัวโตยิ่งขี้งอนอยู่ด้วย
เบอร์ที่โชว์ขึ้นชื่อว่า
'สุดที่รักของทรายเองค่ะ'
วาลุกาแทบสำลักน้ำลายตัวเอง.. พี่เพลิงของเธอเป็นผู้ชายขี้เล่น..ช่างโรแมนติกขนาดนี้เลยเหรอ.. มองจากภายนอกบุคลิกของพี่เขา..ดูสุภาพ.. ดูเป็นผู้ใหญ่..และร้อนแรง.. เธอไม่คิดว่าพี่เขาจะเป็นคนน่ารักขนาดนี้..แก้มใสแดงระเรื่อด้วยความเขิน
"ค่ะพี่เพลิง"
"ถึงบ้านหรือยังคะ"น้ำเสียงนุ่มอารมณ์ดี
"พึ่งถึงเลยค่ะ .. พี่เพลิงละคะ..อยู่ที่นู่นเป็นยังไงบ้าง"
"งานยุ่งมากเลยคร้าบ..พี่ว่างรีบโทรหาทรายก่อนเลย"
"อื่มม ..พี่เพลิงข๋า..ทรายคิดถึงพี่จัง..พี่รีบกลับนะคะ ทรายเหงา.."
"อ้าว.. ไหนมีคนบอกว่าอยู่บ้านคนเดียวเองได้ไงคะ"น้ำเสียงคนพูดยั่วเย้า วาลุกาหน้าขึ้นสี ก่อนเสียงหวานจะเริ่มตัดพ้อ..ออดอ้อน
"ก็อยู่ได้แหละค่ะ..แค่..คิดถึงเฉยๆ .. พี่เพลิงละคะ คิดถึงทรายมั้ย"
"คิดถึงซิครับ.. น้องทรายคะ ลูกน้องเรียกพี่ประชุมแล้ว.. เดี๋ยวถ้าประชุมเสร็จแล้วถ้าไม่ดึกพี่โทรหานะคะ"
หญิงสาวไม่ทันตอบ..อัคนีก็วางสายไปแล้ว.. เป็นครั้งแรกเลย ที่เธอรู้สึกใจโหวงๆ ..เสียงกดกรี๊งหน้าประตู ทำให้เธอหลุดภวังค์
วาลุกาลุกไปเปิดประตูแบบเศร้าๆ ก่อนจะตกใจกับดอกไม้ช่อใหญ่มันคือ 'ดอกลิลลี่สีชมพู' นั่นเอง
"น่าจะผิดห้องหรือเปล่าคะ" เสียงหวานรีบปฏิเสธนิติทันที.. ชายหนุ่มดูใบส่งงาน ก่อนจะเงยหน้ามองหญิงสาวคนสวยตรงหน้า
"ถูกละนะครับ คุณวาลุกาหรือเปล่าครับ" หญิงสาวพยักหน้า ก่อนรับดอกไม้มากอด ..กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกลิลลี่ทำเธอแทบระทวย
การ์ดใบเล็กๆ ถูกเขียนว่า
"แทนคำว่าคิดถึง"
เธอหน้าแดงด้วยความเขิน ..สายตาคู่หวานเต็มไปด้วยความสุข.. วาลุกาถ่ายรูปดอกไม้คู่ตัวเธอส่งไป..ก่อนพิมพ์ข้อความที่คิดว่าหวานที่สุด
"ทรายก็คิดถึงพี่ .. อยากกอดพี่เพลิงจัง..รีบกลับมาไวๆ นะคะ"
คนสวยนั่งเหม่อ..กว่าจะพยายามรวบรวมสติ เปิดคอมพิวเตอร์เพื่อพิมพ์รายงานที่ค้างคา เวลาก็ผ่านไปครึ่งค่อนคืน
- Writer
