Months, days had past, hindi pa rin nagbabago yung pakikitungo sa akin ni Evo. I'm getting used to it. Minsan, hindi nga siya umuwi; kapag umuwi naman, pero lasing. Palagi din siyang overtime sa trabaho dahil nga siya na din yung namamahala sa business nila at minsan sa business namin. Kaya si Manang na lang yung palagi kong kasama sa bahay.
Ako naman, patuloy pa rin sa pag-aaral. Wala ni isa ang may alam na kasal na kami ni Evo, only Allea at mga pinsan ni Evo. We keep it as a secret muna dahil I'm still in university. Paminsan-minsan din ay nagdi-dinner kami kasama yung family niya o minsan yung family ko din.
"Iha, oh, ano, kumain ka na ba? Baka ma-late ka pa niyan sa klase mo," inabot niya sa akin yung plato.
Nagmadali na akong kumain dahil magkikita pa kami ni Allea sa cafeteria.
