Yusuf Ali
Rahatlama ve huzur, bu iki duyguyu ben hiçbir zaman hissedememiştim. Çocukluğumdan beri hep ayak üstündeydim. Huzursuz bir evde, köşe bucak kaçarak ve rahatsız bir şekilde yaşamıştım. Sevgisiz bir çocukluk geçirdim. Kardeşime sevgi vermek istedim ama onu da beceremedim. Ben kendim çocuktum. Nasıl kardeşime babalık yapacaktım? Benim suçum değildi. Abi sevgisi ona yetti mi? Onu da anlayamadım. Herkese yetişmeye çalıştım ama kendime hep geç kaldım. Zeynep gelene kadar.
Irak'tan Türkiye'ye zor geldik. Hastaneye getirdik yaralıları ve babaannemi. Bize bir adres vermişti. Daha onunla konuşma fırsatı bulamadan kapıda adamları gördük ve Sibelin burada olduğunu söylediler. Evde yine kıyamet kopmuştu. Zaten bu karıları tek başına bırakmaya gelmiyordu. Hemen ortalığı karıştırıyorlardı. E
