LS8
692 Words
Napabaliwas ako ng tayo ng maginsing akong wala sya sa tabi ko. Agd akong nagtungo sa banyo nguti wala sya. Lumabas ako ng kawrto .wala din ito sa sala. Sa kusina ay tinignan ko rin ngunit wala din ito. Agad ako nasuoot ng short at tshirt at lumabas ng bahay. Di ko alam saan ako unanb pupunta para hanapin sya.sa bar ako unang pupunta para magtanong tanong asan sya nakatira. Ayoko na syang mawala.alam ko aa sarili ko na nakatadhana na kami para sa isat isa. Dali dali ako bumaba ng hagdanan ng makasalubong ko sya sa ikalawnag palapag na may dalang batya at pamunas. Agad ko syang niyakap na ikinagulat nya.
“saan ka galing!” pag aalala kong tanong dito.
“ha! Naglinis!” tugon nya.
“akala ko umalis ka na namn ng walang paalam!” nakanguso ko sagot dito.
“ang oa mo naman!” sagot nya. “hahabulin moko kung sakaling umalis nako e wala ka ngang brief!” Napatawaa pa ito ng mahina.
“Hindi naman halata ah! Tsaka nagmamadali ako nakalimutan ko!” pagsasabinko ng totoo.
“Hindi daw ahalata e ang laki nga!” umikot p ang mata nito.
Hinalikan konito at bumulong “ginising mo na namn e.malalagot ka talaga sakin ngayon!”at kiniskis ko ang akin sa puson nito .
“Hoy! Ang aga aga pa gio!” Tulak nito sakin.
“biro lang! Kain na tayo. Nagutom ako sa kaba ko sayo!” pagyaya ko dito sa taas
Isang linggo na kaming magkasama sa appartment ko. Ang saya ko kase simula nong gabing yun ay di na din siya umalis na walang paalam. Huminto na sa pagtatrabho sa bar at nalaman ko huling gani nya na pala nong gabing nilabas ko sya. Kinahapon non ay pumunta kami sa pinagtatrbahoan para kunin ang mga gamit nya dito at huling sahod nya. Graduate siya ng vacational course na hrm. Dahil daw sa problema nila ay pumasok nalang muna sya sa bar dahil mabilis ang pera dito.
Agad nya pinadala ang lahat ng pera nya sa nanay niya sa probinsya. Kahit ni piso wala syang tinira sa sarili nya. At duon ako humanga sa kanya sa pagmamahal sa pamilya niya.
Nangako naman ako tutulungan syang makahanap ng trabaho na angko sa natapos nya.
At swerte konsa kanya dahil sa maganda na subrang maalaga pa.
Sya na ang gumagawa lahat sa bahay. Simula sa paglilinis at pag luluto at syempre gabi gabi niya din akong pinapasaya. Hindi lang libog ang pinapradaman niya sakin pati narin ang pagiging importatente.
Hindi siya tumututol sa bawat pag angkin konsa kanya. Pag wala akong pasok ay umaga at gabi kaming nagiisa. Wala pang opisyal samin pero ayoko ko na itong mawala. Ang sarap na may nag aalaga sayo.
Hindi na din akonsumasama sa labas ng barkada gusto ko siyang nakikita araw araw. Ngayon week nato ay morning shift ako. Maaga ang uwi ko.nasasabayan ko siya sa haponan. Lage konna din dala ang kotse ko. Tumawag muna ako sa bahay para sabihin pauwi nako gaya ng ginagawa araw araw. Ngunit walang sumasagot. Ring lang ng ring yung cellphone niya. Kinakabaha nako. 5 dial nako sa kanya pero wala parin. Ang bilis na ng takbo ko ko pauwi. Ng shoshort cut nadin ako ng way para iwas traffic. Pinatada ko lang ang kotse sa harap ng apartment at umakyat nako sa taas. Wala akong nakita sa taas. Sala,kusina at banyo. Pati sa kbilang kwarto wala ito. Tinignan ko ang damitan namin andon ang mga damit niya. Pero asan siya asan ang babaeng ngpaparamdan sakin na mahalaga ako.
Napaupo ako sa gilid ng kama at natagpuan ko doon ang cellphone nito. Binuksan ko ito dahil wala naman itong lock. Kahit wala kami ay naging open kami sa isat isa. Walang sekreto. Pti cellphne ko ay tinangalan ko rin ng lock. Pagkubakas pala ay tumambad na sakin ang ang tect message.
Mama;
Anj, anak umuwi ka na anak ko! Hinahanap ka na ng anak mo!
Anak? May anak siya? Bakit ? Bakit hindi niya sinabi sa akin? Akala ko ba walang taguan ng sekreto. Naguguluhan ako sa nalaaman ko. Bakit anj ang tawag ng mama niya saka kanya gaya ng pangalan na una nya sinabi last 2 years ago.
- Writer
