ตอนที่ 4 คืนแรก NC

1184 Words
เขาจัดการถอดกางเกงชั้นในให้เธอด้วยความเร็ว เพราะเขาก็อยากเห็นมันชัด ๆ เมื่อถอดออกก็เผยให้เห็น กลีบกุหลาบที่ปิดสนิท แต่มีน้ำหวานไหลเยิ้มออกมาจำนวนมาก จนตัวเขาเองก็อยากลองชิมสักครั้ง แต่ก็ต้องห้ามใจตัวเอง เพราะกับเธอเขาแหกกฎมาหลายข้อแล้ว ภาคินจับท่อนเอ็นของตนเองมาถูที่กลีบกุหลาบของเธอขึ้นลง ๆ วนอยู่ซ้ำ ๆ เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มเคลิ้มเขาจึงกดมันเข้ารูรักของเธอทันที ปึก โอ้ย… เจ็บ ภาคินก็ตกใจเช่นกัน เขาเอาเข้ามาได้แค่ส่วนหัวเธอก็ร้องออกมาอย่างเจ็บปวด แถมเนื้อข้างในของเธอยังรัดเขาแน่น จนเขาเองก็ปวดส่วนหัวไปหมด “ยังไม่เคย” เธอนอนส่ายหน้าไปมาบนหมอนใบใหญ่เป็นคำตอบ เพราะตอนนี้ช่วงล่างมันเจ็บแล้วก็แน่นไปหมด “คุณเอามันออกไปก่อนได้ไหม” ภาคินยอมเอาออกอย่างว่าง่าย พร้อมกับดึงถุงยางออกเช่นกัน มันเป็นครั้งแรกของเธอเขาอยากสร้างความทรงจำดี ๆ ให้เธอมากกว่า เขาก้มลงไปจูบที่หน้าผากของเธอ เพื่อเป็นการปลอบโยน ก่อนจะมอบจูบที่แสนเร่าร้อนหนักหน่วงให้เธออีกครั้ง มือก็จับขาเธอให้อ้ากว้างมากกว่าเดิมก่อนดันท่อนเอ็นของเขาเข้าไปในตัวเธอภายในครั้งเดียวจนสุดลำ ปึก “อ่ะ เจ็บนะ” ฝ่ามือเล็กฟาดลงที่แขนเขาอย่างแรงเช่นกันภาคินได้แต่ยกยิ้มอย่างชอบใจ เมื่อเห็นคนด้านล่างทำหน้าง้อใส่เขา “เดี๋ยวก็เสียว” พูดจบเขาก็ก้มลงจูบเธออีกครั้งพร้อมกับขยับท่อนเอ็นที่มันถูกรัดแน่นจนปวดไปหมดเมื่อริมฝีปากเป็นอิสระเสียงครางหวานของคนใต้ร่างก็ดังลั่น “อะ… อ่ะ” เธอนอนหลับตาแน่น มืดกำหมอนแน่นทั้งสองข้าง ใบหน้าสวยเชิดหน้าเล็กน้อย ภาคินมองคนด้านล่างที่ตอนนี้ผมสวยของเธอสยายอยู่เต็มหมอน หน้าอกขนาดใหญ่ที่มีรอย สีแดงเป็นจ้ำ ๆ ทั้งสองข้างกำลังขยับขึ้นขยับลงตามแรงกระแทกของเขา มองต่ำลงมาก็เป็นเอวเล็กที่เขากำลังจับอยู่ต่ำลงมาอีกก็เป็นกลีบกุหลาบที่ขาวเนียนกำลังกลืนกินท่อนเอ็นของเขาอยู่เช่นกัน “อ่ะ… คุณ” “ตับ ตับ ตับ” “เรียนชื่อผมเบลล์” อื้อ… “เบลล์…” “คินคะ อื้อ…เบลล์รู้สึกแปลก ๆ” “คุณใกล้เสร็จแล้ว ปล่อยมันออกมาเลยเบลล์” เขาเองก็ใกล้ที่จะถึงฝั่งแล้วเช่นกันข้างในของเธอมันโครตตอดรัดเขาแน่น เมื่อเขาเห็นว่าเธอเริ่มเกรงตัว และเนื้ออุ่นข้างในของเธอก็ตอดรัดถี่ ๆ เขาก็กระแทกมันเร็วมากขึ้นเพื่อส่งเธอให้ถึงฝั่ง กรี๊ด… อ่ะ น้ำสีใสจำนวนมากไหลย้อนออกมาจากรูรักของเธออาบท่อนเอ็นของเขาจนเปียกไปหมด ภาคินกัดกรามแน่น กระแทกเข้าออกไม่กี่ครั้งเขาก็ถึงฝั่งตามเธอไปติด ๆ อ่ะ อ่า เพี๊ยะะ! “โอ้ย…ตีฉันทำไมเบลล์” “คุณภาคิน ลุกขึ้นเมื่อกี้คุณไม่ได้ใส่ถุงหรอกหรอ” เธอตีเข้าที่แขนของเขาที่ตอนนี้กำลังนอนทับตัวเธออยู่ ไม่คิดว่าเธอจะหนักบ้างหรือไง เมื่อเขาเสร็จก็ทิ้งตัวลงมานอนทับเธอทันที แถบไอ้นั้นของเขาก็ยังคาอยู่ตรงนั้นของเธอ “ไม่ได้ใส่” “ทำไมไม่ใส่ ถ้าเบลล์ติดโรคจากคุณจะทำไง ทำไมคุณมักง่ายแบบนี้” “ไม่เคย” “ไม่เคยอะไรของคุณ” ภาคินขยับใบหน้าออกจากซอกคอขึ้นมามองใบหน้าสวยที่กำลังทำหน้าบึ้งตึงไม่พอใจเขา ที่เขาไม่ได้ใส่ถุงแล้วยังปล่อยน้ำเข้าร่างกายเธอ “ไม่เคยเอาสดกับใคร เธอคือคนแรก” แก้มขาวเนียนขึ้นเป็นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเขาพูดประโยคนั้นออกมา มันยิ่งทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงมากขึ้น “เขินหรอ” “เปล่านะคะ คุณลุกออกจากตัวเบลล์ได้แล้วหนัก เอามันออกไปด้วย” ภาคินยกยิ้มอย่างชอบใจ ที่เห็นแก้มเเธอแดงอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่เขาจะขยับตัวลุกขึ้นลงมานอนข้าง ๆ เธอ พร้อมกับดึงผ้ามาคลุมร่างกายให้เธอและเขา ส่วนเธอเมื่อร่างกายเป็นอิสระก็เตรียมตัวลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ ใส่เสื้อผ้ากลับคอนโดของตนเองแต่ก็โดนมือของเขากระชากให้ลงมานอนลงบนเตียงเหมือนเดิม “เบลล์อยากกลับแล้ว” “ยังกลับไม่ได้” “ทำไม” “อีกรอบ” “ไม่เอาเบลล์เหนื่อยแล้ว” “เธอนอนครางเฉย ๆ นะเบลล์” พูดจบเขาก็กดเธอลงที่เตียงอีกครั้ง เธอนี่ก็แปลกคนปกติมีแต่คนอยากนอนค้างคืนกับเขาทั้งนั้น มีแค่เธอนี่แหละที่ดื้อด้าน ส่วนเธอถึงจะปฏิเสธเขาไปก็ไม่เป็นผลเพราะทุกครั้งร่างกายของเธอก็ตอบสนองต่อความต้องการของเขาตลอด และแน่นอนคืนนี้มันไม่ได้จบแค่ครั้งที่สอง กว่าเธอจะได้นอนก็เกือบจะเช้า ภาคินตื่นขึ้นมาก็เห็นคนที่อยู่ในอ้อมกอดยังคงนอนหลับสนิท ตัวเขาเองก็ตลกตัวเองเช่นกันที่นอนร่วมเตียงเดียวกันกับเธอแล้วหลับสนิทขนาดนี้ ปกติเขาจะนอนคนเดียวไม่ชอบให้ใครมานอนบนเตียงด้วย แต่ก็คงเป็นเพราะเมื่อคืนเขาคงเพลียมากเกินไปจึงทำให้หลับสนิท เขาค่อย ๆ ขยับลุกออกจากเตียงหยิบมือถือส่งข้อความหาไอ้ซันเสร็จ ก็หันกลับไปมองคนบนเตียงที่ยังคงนอนหลับปุ๋ยไม่มีทีท่าว่าจะตื่น เขาจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำรอไอ้ซันที่มันกำลังเดินทางมาที่นี่ ไม่นานซันก็เดินทางมาถึงคอนโดที่เจ้านายของเขา ค้างคืนอยู่ที่นี่กับนางแบบสาวสวยหน้าใหม่ ถ้าเจ้านายจะคบกับเธออย่างจริงจัง ตัวเขาเองก็ไม่ขัดเพราะเธอทั้งสวย ไม่เคยมีข่าวเสียหายในวงการเลยสักเรื่องเหมาะกับเจ้านายสุดเข้มของเขาที่สุด ซันเข้ามาภายในห้องก็เห็นเพียงเจ้านายของตนนั่งอยู่เพียงลำพังตรงห้องรับแขก ส่วนภาคินที่มองหน้าลูกน้องก็รู้ทันทีว่ามันกำลังอยากรู้เรื่องอะไร “เธอยังไม่ตื่น” “แฮร่ ครับผม” “คุณภาคินจะทานข้าวเลยหรือเปล่าครับนี่ก็บ่ายแล้วผมจะจัดขึ้นโต๊ะให้” “เดี๋ยวค่อยกินรอเธอตื่นก่อน แล้วไหนของที่สั่ง” ถุงเสื้อผ้าแบรนด์ดังของผู้หญิงถูกยื่นให้กับผู้เป็นนายที่กำลังนั่งทำหน้านิ่ง ภาคินรับถุงกระดาษขนาดใหญ่จากซันเสร็จก็ลุกขึ้นเอาไปวางให้เธอในห้องนอน
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD