ตอนที่ 2เมินเฉย
1140 Words
เสียงมะปรางเอ่ยทักคนที่เธอเองก็รอการกลับมาของเขาเช่นกันแต่การกลับมารอบนี้มันเกินความคาดหมายของเธอมาก ๆ เขากลับมารับตำแหน่งประธานบริษัท เธอจะไม่มีวันปล่อยเขาหลุดมือไปอีกครั้งแน่
“ขอบคุณครับ”
ภาคินหันไปตอบกลับคนที่เขาเองก็คุ้นเคยเป็นอย่างดีมะปรางนางแบบสาวที่เคยเป็นคู่นอนของเขา ก่อนที่จะบินไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ แต่เธอกับเขาก็จบความสัมพันธ์กันไปแล้วนะก่อนที่เขาจะไปเรียนต่อก็ได้ตกลงกันแล้วพร้อมกับจ่ายเงินก้อนจำนวนมากให้กับเธอ
“ผมขอตัวก่อนนะครับ”
มะปรางยืนกัดฟันแน่นที่เขาทำเป็นเมินเฉยใส่เธอแต่อย่าคิดว่าคนอย่างเธอจะหยุดอยู่แค่นี้หรอกนะ อะไรที่เธออยากได้ก็ต้องได้
ภาคินเดินหนีจากมะปรางมาหาเพื่อน ๆ ที่พวกมัน ทำหน้าอยากรู้อยากเห็นเรื่องของเขากับมะปรางซะเหลือเกิน
“ว่าไงครับ คุณภาคินจะใจร้ายไม่ทักคู่ขาเก่าคนโปรดบ้างหรอ”
นั้นไงผมคิดแล้วไม่มีผิดพวกมันสี่คนอยากรู้อยากเห็นเรื่องของผมจนมันออกมาทางสีหน้าเขาไม่ได้ตอบคำถามของเพื่อนเพราะไม่มีอะไรจำเป็นที่ต้องตอบ เขาส่ายหน้าเล็กน้อยให้กับพวกมันก่อนจะหยิบแก้วไวน์ขึ้นมายกดื่ม
“หรือว่ามึงเปลี่ยนเป้าหมายใหม่”
“ใครว่ะ”
ลีโอเอ่ยถามกัปตันที่มันทำเป็นเหมือนรู้ทุกเรื่องของเพื่อน ๆ ในกลุ่ม
“เอ้า...ก็นางแบบสาวสวยชุดสีขาวเมื่อกี้ไง กูเห็นมันมองเขาตาเป็นมันคนนี้เป็นนางแบบหน้าใหม่ที่กำลังมาแรงตอนนี้ไง แซงหน้าคู่ขาของไอ้ภาคิน ขึ้นนำเบอร์หนึ่งไปแล้วด้วย”
“มึงนี่รู้ดี จริง ๆ เลยนะ เรื่องผู้หญิง”
บีเอ็มที่ยืนฟังอยู่นาน อดไม่ได้ที่จะเอ่ยตำหนิเพื่อนอย่างกัปตัน
ภาคินไม่ได้สนใจบทสนทนาของเพื่อนสักเท่าไหร่ เขาหันกลับไปมองมุมเดิมที่เคยมองก่อนขึ้นเวทีแต่ก็ไม่ได้เจอเธอแล้ว สงสัยเธอคงจะกลับไปแล้วแหละ
“คินค่ะ ชนแก้วกับมะปรางสักหน่อยนะคะถือว่าฉลองให้กับตำแหน่งประธานบริษัทคนใหม่”
“ครับ”
มะปรางถือแก้วไวน์มาหาภาคินที่กำลังชนแก้วอยู่กับกลุ่มเพื่อน ๆ ของเขาที่เธอเองก็เคยรู้จัก ภาคินเองก็ยื่นมือ ไปรับแก้วอย่างว่าง่าย อย่างน้อยก็เป็นมิตรภาพที่ดี สำหรับเขาและเธอ
“นั้นไง...เธอเคยมองคนผิดซะที่ไหน”
เบลล์ที่เดินไปคุยงานด้านนอกกลับมาก็เห็นเขายืน ชนแก้วพูดคุยอยู่กับมะปรางดูสนิทสนมกันมากซะด้วย...แล้วแกจะไปสนใจเขาทำไมล่ะเบลล์ มันเรื่องของเขาไม่เกี่ยวกับแกสักนิดเธอได้แต่กดด่าว่าตัวเองในใจ
“นู้น ๆ”
กัปตันยื่นขามาเตะเข้าที่ขาของภาคินสะกิดให้เพื่อน ได้มองไปด้านหลังที่นางแบบสาวสวยอีกคนเดินกลับเข้ามา ในงานแล้ว
มะปรางที่ยังคงยืนอยู่ ก็มองตามปากของกัปตันที่ ส่งซิกให้ภาคินหันไปมอง (อีเบลล์) อย่าบอกนะภาคินคิดจะเขี่ยเธอทิ้งแล้วไปสนใจมัน คิดจะเอามันมาแทนที่เธออย่าหวังว่าเธอจะยอมง่าย ๆ ยิ่งเป็นมันเธอยิ่งต้องเอาชนะให้ได้
เขาหันไปมองเธอตามแรงสะกิดของเพื่อนก็เป็นจังหวะเดี๋ยวกันที่เธอเงยหน้าจากจอมือถือขึ้นมาก็สบตากับเขาพอดี แต่เธอเลือกที่จะหันหนี ขี้เกียจมีปัญหากับยัยมะปราง เดี๋ยวจะมาว่าเธอไปอ่อยผู้ชายของมันอีก
“ (เมิน) ”
ภาคินยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยให้กับคนที่กล้าเมินหน้าหนีเขา
(รอยลิปใคร) มะปรางที่พึ่งสังเกตเห็นรอยลิปที่ติดอยู่ปกเสื้อด้านในของภาคินก็ได้แต่ยืนสงสัยแต่ไม่กล้าเอ่ยถามเขาไปตรง ๆ แต่ต่อให้เขาจะมีใครใหม่ตอนนี้มันก็คงไม่ใช่ปัญหาเพราะยังไงนับตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป เขาก็จะตกเป็นของเธอ แค่เพียงคนเดียว
“ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”
ภาคินที่เริ่มรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวรู้สึกร้อน ๆ ภายในร่างกายก่อนจะรีบเอ่ยบอกเพื่อน ๆ รวมถึงมะปรางด้วย
“ให้มะปรางไปเป็นเพื่อนไหมคะ”
“ไม่เป็นไรครับ”
“หึ”
คิดว่าเธอจะปล่อยเขาไปง่าย ๆ อย่างงั้นหรอบอกเลยไม่มีทาง อุตส่าห์ลงทุนทำขนาดนี้แล้วคงไม่โง่ปล่อยให้เขาไปกับคนอื่นหรอกนะ มะปรางวางแก้วไวน์บนโต๊ะแล้วรีบเดินตามภาคินไปที่ห้องน้ำทันที
ภาคินใช้น้ำล้างหน้ามันก็รู้สึกดีขึ้นแต่ก็ยังไม่หายเขาจึงตัดสินใจโทรหาลูกน้องคนสนิทให้เอารถออกมารับที่หน้างานภาคินเดินออกมาจากห้องน้ำก็เจอกับมะปรางที่ยืนรอเขาอยู่
“คินเป็นอะไรหรือเปล่า”
“เปล่า”
“แน่ใจหรอคะ ให้มะปรางช่วยไหม”
มะปรางเดินเข้ามาประชิดร่างกายของภาคินพร้อมกับใช้มือลูบไล้วนเล่นที่แผ่นอกของภาคิน ปลุกอารมณ์ร้อนในตัวของเขาให้มากขึ้น
“มะปราง”
“ค่า”
มะปรางยกยิ้มอย่างพอใจที่เขาเอ่ยเรียกชื่อเธอ คืนนี้เธอจะทำให้เขาเรียกชื่อเธอทั้งคืนเลย
“คืนนี้ คินไปค้างที่คอนโดกับมะปรางนะคะ”
มะปรางเขย่งปลายเท้าขึ้นมาหวังที่จะประกบริมฝีปากของเขาแต่ภาคินก็เบือนหน้าหนีไปทางอื่นเธอก็พอเข้าใจได้เพราะเขามีกฎตั้งแต่ที่เรารู้จักกันคือไม่จูบ เธอจึงเลื่อนใบหน้ามาที่ซอกคอของเขาแทน
ภาคินกัดฟันแน่นปล่อยให้เธอทำเพราะตัวเขาเองตอนนี้ก็มีความต้องการมาก ๆ เช่นกัน
เสียงรองเท้าส้นสูงที่กำลังเดินมาทางนี้ดังขึ้น ทำให้เขาผลักเธอออกอย่างเร็วก่อนจะหันไปมองต้นเสียงที่ยืนมองอยู่ไม่ไกล
“คินค่ะ เราไปต่อกันที่ห้องดีกว่านะคะ”
มะปรางที่เห็นเพื่อนร่วมวงการยืนมองอยู่เธอจึงจงใจพูดเสียงดังทุก ๆ คำเพื่อที่จะให้เบลล์ได้ยิน แล้วเดินควงแขนภาคินให้เดินออกไปจากตรงนี้
เบลล์เองเธอก็ไม่สนใจหรอกว่ามะปรางกับเขาจะไปทำอะไรกันต่อ มันก็เป็นเรื่องของพวกเขาสองคน เธอแค่จะเดินมาเข้าห้องน้ำก็แค่นั้นแต่ตอนนี้ไม่อยากเข้าแล้ว เธอจึงหันหลังเพื่อที่จะเดินกลับเข้าไปในงาน
“หมับ”
- Writer
