ตอนที่ 1 เปิดตัวผู้บริหารคนใหม่
1203 Words
“ฮัลโลเบลล์”
“ว่าไงคะ พี่มะเหมียว”
“ตื่นหรือยัง คืนนี้มีเดินแบบที่โชว์รูมรถหรู ลืมหรือเปล่า?”
“ไม่ลืมค่ะ เบลล์กำลังเลือกชุดที่จะใส่ไปคืนนี้”
“จัดเต็มเลยนะน้องรักเห็นเขาบอกว่าคืนนี้จะมีการเปิดตัวว่าที่ผู้บริหาร คนใหม่ ทั้งหนุ่ม ทั้งหล่อ ดีกรีนักเรียนนอกเลยนะ”
“เขาคงไม่ได้มาสนใจนางแบบอย่างเบลล์หรอก พี่มะเหมียว”
“ก็ไม่แน่เผื่อผีผลักน้องพี่สวยขนาดนี้ต้องสะดุดตาบ้างแหละ”
พี่มะเหมียวผู้จัดการส่วนตัวที่เธอได้มีงานทำได้เป็นนางแบบอย่างทุกวันนี้ก็เพราะพี่มะเหมียวนี่แหละเป็นคนชักชวนให้เธอได้มาลองทำครั้งแรกเธอก็คิดว่าจะทำเป็นแค่อาชีพเสริมแต่พอเธอออกงานแรกก็มีคนติดต่องานมาเรื่อย ๆ ทุกวันบางวันก็วิ่งสองถึงสามงานบางงานก็ต้องปฏิเสธไปเพราะงานชนกันและที่สำคัญมันค่อนข้างที่จะได้เงินเยอะด้วย
หลังจากวางสายพี่มะเหมียวเธอก็นั่งเลือกชุด ลองชุดต่อจนมาจบที่ชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวที่แหวกกลางอกเธอใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่บ่ายสองจนถึงหกโมงเย็นคืนนี้จะต้องแต่งให้โดดเด่นที่สุด ไม่ใช่เพราะสิ่งที่พี่มะเหมียวบอกก่อนหน้านี้หรอกนะ แต่งานนี้เป็นงานเปิดตัวรถหรู
ซึ่งแน่นอนต้องมีคนมาร่วมงานมากแน่ ๆ มันอาจจะทำให้เธอมีงานมากขึ้นจากงานการโชว์ตัวครั้งนี้
เมื่อเธอเดินเข้ามาภายในงานก็มีทั้งช่างถ่ายภาพและคนที่มาร่วมงานต่างหันมามองเธอตาเป็นมัน เธอจึงส่งยิ้มให้กับทุกคนเล็กน้อยมันจึงทำให้เธอมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้นเธอเดินเข้าไปประจำจุดของตนเองโดยที่มีนางแบบคนอื่นๆ ก็ยื่นประจำจุดของตนเองอยู่เช่นกัน
แน่นอนวงการนางแบบส่วนมากถ้าไม่ได้อยู่สังกัดเดียวกันก็จะไม่ถูกกันอยู่แล้วมันเป็นเรื่องธรรมดาโดยเฉพาะมะปรางกับเธอที่มีข่าวว่าไม่ลงรอยกันมาตลอดแต่เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าทำไมนางแบบที่ชื่อมะปรางถึงชอบพูดแซะเธอตลอดเวลาที่เจอกัน
“น้องเบลล์ครับ พี่ขอถ่ายรูปหน่อยนะครับ”
“ได้ค่ะ”
ตากล้องหลาย ๆ สำนักข่าวต่างพากันหันมาถ่ายรูปเธอทำให้นางแบบหลาย ๆ คนต่างไม่พอใจที่มีคนสนใจถ่ายรูปเธอมากกว่าคนอื่น เมื่อถ่ายรูปเสร็จก็ถึงเวลาพักเพราะใกล้ถึงเวลาเปิดตัวผู้บริหารคนใหม่ ทำให้ทุกคนในงานร่วมถึงตัวเธอต้องไปร่วมแสดงความยินดีด้วย
“พี่มะเหมียว เบลล์ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”
“ให้พี่ไป เป็นเพื่อนไหม”
“ไม่เป็นไร พี่อยู่คุยกับพี่อรเถอะ”
บอกพี่มะเหมียวเสร็จเธอก็เดินเข้าไปห้องน้ำเช็คหน้า เช็คผมตัวเองเสร็จก็เดินออกมาเป็นจังหวะเดี๋ยวกันที่มีพนักงานแบกฉากกั้นขนาดใหญ่เดินมาทางนี้
“ระวังครับ”
เธอที่เดินออกมาก็ไม่ทันได้ระวังแต่โชคดีที่มีมือของใครบางคนดึงเธอเอาไว้ ภาคินกอดรัดตัวเธอให้แนบชิดกับร่างกายของเขาจนแนบสนิทไม่มีแม้แต่ช่องว่างเพื่อที่จะให้พนักงานเดินผ่านไปได้โดยที่ไม่โดนตัวคนที่อยู่ในอ้อมแขน
“ขอโทษนะครับ ระวังหัวด้วยนะครับ”
เสียงพนักงานเอ่ยบอกทั้งสองที่ร่างกายแนบชิดติดกับกำแพง ภาคินเอื้อมมือขึ้นไปกดหัวของเธอลงมาให้แนบชิด ที่ไหล่ของเขากลัวว่าเธอจะหัวชนเข้ากับไม้ที่โผล่ออกมาจากฉากกั้นที่พนักงานกำลังแบกผ่านไป
“เป็นอะไร หรือเปล่าครับ”
“ไม่ค่ะ ขอบคุณนะคะ”
“ไม่เป็นไรครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”
“เดี๋ยวค่ะ เอ่อ…คือว่าเสื้อคุณมันเลาะลิปสติกของฉัน”
ภาคินก้มมองปกเสื้อของตนเองที่มีรอยลิปของเธอประทับอยู่ที่ปกคอเสื้อของเขาน่าจะเป็นช่วงจังหวะที่ตัวเขาเองนั่นแหละกดหัวเธอให้ก้มลงมา
“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจัดการเองขอตัวก่อนนะครับ”
“ขอโทษนะคะ”
เธอยกมือไหว้ขอโทษ ภาคินก็พยักหน้าตอบรับก่อนจะเดินกลับเข้าไปในงานเพราะตอนนี้ใกล้ถึงเวลาเปิดตัวว่าที่ผู้บริหารคนใหม่แล้ว ส่วนเธอก็ได้แต่ยืนมองแผ่นหลังกว้างที่กำลังเดินจากไป
“หล่อจัง ดูอบอุ่นด้วย”
เธอเดินกลับเขามาในงานก็เห็นผู้บริหารคนปัจจุบันกำลังกล่าวขอบคุณแขกทุกคน ๆ ที่มาร่วมงานแต่สายตา ของเธอก็ต้องสะดุดเขากับอีกคนที่เธอรู้สึกว่าเขาก็โดดเด่น ในงานไม่แพ้กัน เธอสบตาเข้ากับสายตาคมที่เขาเองก็มองเธอตั้งแต่เธอเดินกลับเข้ามาแล้ว
“นางแบบคนนี้ แม่งสวยฉิบหาย”
ภาคินที่กำลังยืนอยู่กับกลุ่มเพื่อนหันไปมองตามสายตาของกัปตันเพื่อนในกลุ่มของเขาที่อยู่ ๆ มันก็เอ่ยชมใครก็ไม่รู้
“นางแบบหรอว่ะ”
“เออ สิว่ะ”
คนที่มันเอ่ยชมก็สวยจริง ๆ นั่นแหละยิ่งดูใกล้ ๆ ยิ่งสวยและมีกลิ่นตัวที่หอมมาก ๆ ที่เขารู้ก็เพราะคนที่ไอ้กัปตันเอ่ยชมอ่ะก็คือคนที่เขาพึ่งจะเจอมาเมื่อกี้แล้วยังฝากรอยลิปไว้ที่ปกเสื้อของเขาอีกด้วย
“มองขนาดนี้ ไม่เดินเข้าไปหาเลยล่ะ”
“ไม่ได้สนใจขนาดนั้น”
“ครับ ไอ้คนหล่อ”
“แล้วเสื้อมึง ไปโดนอะไรมา”
ภาคินเงียบพร้อมกับยกยิ้มมุมปากมองไปยังเจ้าของรอยลิปที่กำลังยกแก้วไวน์ดื่ม ยังไม่ทันได้ตอบคำถามเพื่อนก็มีเสียงเรียกจากพิธีกรซะก่อน
“ไอ้เชี้ยนิ มันร้าย”
เสียงกัปตันบ่นตามหลังเพื่อนอย่างภาคินที่กำลังเดินขึ้นไปบนเวทีตามเสียงประกาศของพิธีกร
ขอเชิญคุณภาคิน กิจสุพัฒน์ภาคิน ว่าที่ผู้บริหารคนใหม่ขึ้นมาบนเวทีเลยนะคะ
“โอ้โห้ หล่อสมคำลำลือจริง”
เสียงปรบมือดังขึ้นอย่างกึกก้องพร้อมกับเสียง สาว ๆ ภายในงานต่างเอ่ยชมคนบนเวทีที่ดูหล่อสะอาดตาเหมือนอาบน้ำอยู่ตลอดเวลา
“หล่อมากจริงด้วยอ่ะ เบลล์”
“ค่ะ”
เธอตอบกลับพี่มะเหมียวไปแค่นั้นเพราะไม่รู้จะพูดอะไรต่อก็เขาหล่อดูดีรวยมีเสน่ห์ซะขนาดนั้นเป็นถึงว่าที่ผู้บริหารรถหรูเขาคงไม่ชายตามาสนใจคนอย่างเธอหรอก อีกอย่างสาว ๆ ในสต๊อกเขาก็คงจะเยอะมากเช่นกัน
หลังจากที่ภาคินลงมาจากเวทีกำลังจะเดินมาหากลุ่มเพื่อน ๆ ด้านล่างแต่แล้วก็ต้องหยุดชะงักไปกับเสียงเรียกที่ เขาเองก็จำได้ว่าเป็นใคร
“ยินดีต้อนรับการกลับมานะคะ”
- Writer
