ภาคินเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม แต่ขยับเก้าอี้มาใกล้ ๆ เธอพร้อมกับดึงเธอลงมานั่งบนตักของตนเอง
“หิวแล้ว ป้อนหน่อยสิ”
เธอที่ขี้เกียจต่อปากต่อคำกับเขา เธอเลือกที่จะตักเกี๊ยวในชามป้อนใส่ปากของเขาหวังว่าจะอร่อยสำหรับเขานะ
“เป็นไงบ้างคะ อร่อยไหม”
“อืมม อร่อยแต่อร่อยสู้คนป้อนไม่ได้”
“คุณภาคิน”
เมื่อเห็นว่าเขาเริ่มพูดออกนอกเรื่องที่เธอถาม เธอจึงแกล้งทำเสียดุใส่เขา ทำให้ภาคินเองก็อดที่จะขำไม่ได้เมื่อใบหน้าสวยทำหน้าดุ แต่โคตรน่ารักเลย
ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำงานของเขาดังขึ้น เธอที่นั่งอยู่บนตักก็รีบลุกขึ้นจากตักเขาทันทีกลัวว่าคนอื่นเข้ามาเห็นจะดูไม่ดี แต่กลับมีแขนรัดเอวบางเธอให้นั่งลงที่ตักเหมือนเดิม
“ขอโทษค่ะ แพรไม่รู้ว่าคินมีแขก”
“ไม่เป็นไร แพรมีอะไรหรือเปล่า”
“พอดีแพรว่าจะชวนคินไปทานข้าวเที่ยง”
“พอดี เบลล์เอาเกี๊ยวมาให้ผมทานแล้ว”
เบลล์หันไปส่งยิ้มให้กับแพรไหมอย่างเป็นม
