ตอนที่ 10 ดินเนอร์คืนแรก
1096 Words
“เบลล์รบกวนคุณถ่ายรูปให้เบลล์หน่อยได้ไหม”
“ได้สิ”
เธอเดินไปหยิบดอกกุหลาบช่อยักษ์ที่เขาให้ ก่อนจะเดินกลับมาที่จุดชมวิวอีกครั้ง เธอยืนโพสต์ท่าให้เขาถ่ายให้แค่สี่ห้ารูปเพราะไม่รู้ถ่ายไปจะได้ลงหรือเปล่าแค่ถ่ายเก็บไว้เป็นความทรงจำก็เท่านั้น
“คุณภาคิน ถ่ายรูปสวยเหมือนกันนะเนี่ย”
“เพราะเธอที่สวยมากต่างหาก”
เอาอีกแล้วนะ เขาทำให้เธอเขินอีกแล้วไหนบอกว่าคบแบบธุรกิจไง ขยันเล่นกับใจเธอจังแล้วเธอจะเอาอะไรไปสู้เขา เมื่อเช็ครูปในมือถือเสร็จเธอก็หันหลังกลับไปชมวิวอีกครั้ง ภาคินจึงเดินเข้าไปสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง
“ดึกแล้ว หนาวไหม”
“ค่ะ”
ภาคินกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นเพื่อให้ร่างกายของเธอรับความอบอุ่นจากเขา เบลล์เธอรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา เธอไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานมากแล้ว
ซันและมะเหมียวที่เห็นว่าตอนนี้ก็จะเที่ยงคืนแล้ว จึงขึ้นมาตามทั้งสองคนที่ชั้นดาดฟ้า แต่แล้วก็ต้องหยุดชะงักกับภาพตรงหน้า
“คุณมะเหมียว ผมว่าเราต้องสร้างด้อมแล้วแหละ”
“งั้นขอถ่ายรูปเก็บไว้หน่อยนะ”
“ผมถ่ายด้วย”
ทั้งคู่หยิบมือถือส่วนตัวขึ้นมาถ่ายรูปทั้งคู่ที่ยืนกอดกันตรงจุดชมวิวที่สวยหรูใจกลางเมือง ทั้งคู่ที่กะว่าจะขึ้นมาตาม เมื่อเห็นว่าทั้งสองสวีทกันอยู่จึงตัดสินใจลงไปรอด้านล่างเหมือนเดิม ไม่นานทั้งคู่ก็เดินจูงมือกันลงมาจากชั้นบนทำให้ซันอดใจไม่ไหวหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปอีกครั้ง
ภาคินเดินมาส่งเธอขึ้นรถก่อน ส่วนซันกับมะเหมียวก็เดินตามหลังมาติด ๆ ภาคินที่มองเห็นว่ากำลังจะมีคนแอบถ่ายภาพเขาและเธอ เขาจึงดึงเธอที่กำลังจะเดินขึ้นรถเข้ามาหอมหน้าผากอีกครั้งทำให้มะเหมียวและซันต่างเขินไปตาม ๆ กัน
ตลอดทางเธอก็ได้เล่าเรื่องระหว่างเธอกับเขาให้ พี่มะเหมียวฟังจนหมด โชคดีที่พี่มะเหมียวเข้าใจเธอ
“เบลล์”
“ค่ะ”
“เอาใจลงไปเล่นแล้ว วันไหนเจ็บจำไว้ว่ามีพี่คนนี้อยู่ข้าง ๆ เสมอ”
“ขอบคุณนะคะ ที่ค่อยอยู่กับเบลล์ตลอด”
หลังจากที่พี่มะเหมียวมาส่งเธอก็รีบกลับมาอาบน้ำ เตรียมตัวเข้านอน พรุ่งนี้มีถ่ายงานตอนนี้ตัวเธอเองก็ง่วงมากแล้ว ปกติเธอจะนอนไม่เกินสามทุ่มของทุก ๆ วัน แต่อยู่กับเขาทีไรไม่ดึกก็เช้าทุกครั้ง
เธอที่กำลังจะหลับตาลง แต่เสียงแจ้งเตือนจากมือถือก็ดังไม่หยุด เธอจึงหยิบขึ้นมาเช็คดูว่าใคร
(เบลล์ คุณภาคินลงรูปเบลล์ในไอจีส่วนตัวด้วย)
เมื่อเห็นข้อความของพี่มะเหมียวเด้งมาเช่นนั้น เธอก็รีบกดเข้าไปดูในไอจีที่เธอและเขาเองได้แลกการติดต่อกันไว้แล้วทุกช่องทางก่อนที่จะเดินลงมาชั้นล่าง
เป็นรูปที่เธอนั่งหันข้างมองชมวิวด้านล่าง นี่เขาแอบถ่ายเธอตั้งแต่ตอนไหน เลื่อนไปอีกรูปก็เป็นรูปที่เธอและเขาเดินจูงมือกันลงมาจากบันไดที่สวยหรูพร้อมกับกุหลาบสีแดงช่อใหญ่
งั้นก็แสดงว่ารูปที่เขาถ่ายให้เธอก็ลงได้สิ เธอจึงเลือกที่จะลงรูปที่เขาถ่ายให้ตรงจุดชมวิวพร้อมกับใส่แคบชั่นเป็นรูปหัวใจสีแดงกับดอกกุหลาบสีแดงพร้อมกับข้อความสั้นๆ
(ขอบคุณนะคะ)
หลังจากที่เธอลงรูปได้ไม่ถึงสิบวิก็มีเสียงการแจ้งเตือนดังขึ้น
แน่นอนต่างมีชาวเน็ตที่ยังไม่นอนเข้ามาคอมเมนต์อิจฉาเธอ แต่มีหนึ่งคอมเมนต์ที่ทำให้เธอใจฟูมากยิ่งขึ้นนั้นก็คือคอมเมนต์จากเขา
(คุณภาคินคอมเมนต์เป็นรูปหัวใจสีแดงที่ใต้โพสต์เธอ)
เธอหลับตาพร้อมกับรอยยิ้มอย่างมีความสุข ไหน ๆ ก็เสียร่างกายให้เขาไปแล้ว เธอควรจะได้อะไรกลับมาบ้าง อย่างเช่นหัวใจของเขา
ภาคินที่กลับมาอาบน้ำเสร็จก็มานั่งดูรูปภาพที่ตัวเองได้แอบถ่ายเธอ ตอนนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเพราะอะไรรู้แค่ว่าคนตรงหน้า น่ามองจนเขาเองไม่อยากกะพริบตา เขามองว่ารูปนี้เธอดูสวยเป็นธรรมชาติที่เป็นตัวเธอจริง ๆ ตัวเขาเองก็ชั่งใจอยู่นานว่าจะลงภาพดีไหมเพราะเขาเองก็ไม่เคยลงรูปผู้หญิงคนไหนบนพื้นที่ส่วนตัวนอกจากแม่กับน้องสาว
ระหว่างที่กำลังนั่งดูรูปเธอก็มีข้อความจากไอ้ซันส่งมาให้ช่วงดึก เขาก็งงว่าดึกแล้วมันจะส่งมาทำไมปกติเห็นทำงานไม่เคยเกินเวลาสักวัน เขาจึงเปิดเข้าไปอ่านแชทเผื่อมันมีธุระด่วนแต่ข้อความที่มันส่งมากลับทำให้ตัวเขาเองก็นั่งยิ้มคนเดียวอยู่นาน
เป็นรูปที่เขากับเธอกำลังเดินจูงมือกันลงมา ซึ่งภาพนี้เขาเองก็รู้สึกว่ามันสวย ด้วยสถานที่การตบแต่งของทางร้าน พร้อมกับรอยยิ้มหวานที่มองแล้วรู้สึกว่ามีความสุขไปกับเธอด้วย เขาจึงตัดสินใจลงสองภาพนี้ในพื้นที่ส่วนตัว
“คิน เมื่อคืนลูกออกไปหามันมาใช่ไหม”
ภาคินที่กำลังนั่งทานอาหารเช้าอยู่กับพ่อก็ต้องรีบวางช้อนทันที เมื่อผู้เป็นแม่ตะโกนถามเขามาจากชั้นบน
“คุณ ลงมาถึงก่อนค่อยถามลูกก็ได้จะแหกปากไปทำไม”
“คุณไม่ต้องมาพูด ฉันจะคุยกับลูก”
“คิน วันนี้มีคุยงานกับลูกค้าไม่ใช่หรอลูกรีบไปเถอะ”
“ครับ”
“เดี๋ยวสิตาคิน คุยกับแม่ก่อน”
“คุณลูกต้องไปทำงาน เป็นถึงผู้บริหารจะไปสายให้ลูกน้องเห็นหรือไง”
“เพราะคุณนั่นแหละ ชอบให้ท้ายลูก”
ภาคินมาถึงที่ทำงาน เขาก็เข้าไปเช็คคอมเมนต์เช็คข่าววันนี้ ซึ่งแน่นอนวันนี้ข่าวหน้าหนึ่งที่กำลังมาแรงก็เป็นข่าวของว่าที่ผู้บริหารคนใหม่กับนางแบบสาวสวยหน้าใหม่ที่กำลังนั่งดินเนอร์กันที่โรงแรมหรูใจกลางเมือง
- Writer
