unedited

1497 Words
Maaga palang at hindi pa masyadong sikat ang araw ay nasa labas na si Alora- sout ang kanyang black leggings and sports shirt and shoes. Mahina syang tumatakbo at ini-istretch ang kanyang mga braso. She happily enjoying her little jog at ang tanging maririnig lang sa kapaligiran ay ang mga huni ng ibon at huni ng hangin. It's so peaceful and calming scene for Ana, pero tama nga ang kasabihan na 'it's better to enjoy it, than notice it'. Dahil hindi nag tagal ay naisturbo ang kanyang peacful jog ng hindi gaanong kalakas na kaluskus at mahinang pag uusap sa hindi kalayuan sa kanya. Her forehead creased and almost meet. Parang hindi kasi mga hayop ang gumawa ng mga kaluskos na iyon. But instead it's like someone is hurriedly running away from something....scary. Hindi na sana nya papansinin ito pero nakarinig sya ng mahinang putok. The gunman must be using a silencer. Napangisi si Alora at tinakbo ang lugar kung saan nang-gagaling ang kaluskos-another interesting entertainment. She run in a jiffy and Immediately reach the place-and her mouth form like this 'O' This better be interesting. Napangisi sya. Nag hanap sya ng malapit na puno at agad na inakyat ito. Napasipol sya ng mahina ng makapwesto ng maayos. She sat at the tree branch comfortably and started watching the 'drama'. _ "Please, maawa ka. Wag mokong saktan." pakiusap ng babae at halos mangatong na ang tuhod nya sa takot. Ngunit para namang bingi ang kausap nya at ngumisi lang ito sakanya. pagkatapos ng ilang sandali ay ngumiti ito at marahang hinaplos ang kanyang pisngi. Pilit namang inalalayo ng babae ang kanyang mukha sa kamay nito. Agad na nandilim ang mukha ng lalaki at marahas na hinawakana ang panga nito at sapilitang pinaharap sakanya. Napa-igik ang babae ng marahas na hinawakan sya ng lalaki. She can't help it but shed in tear in a silent. Pilit nya mang pigilan ang luha, ngunit taksil ang mga ito. Lumabas parin kahit anong pilit nyang pigil sa mga ito. On the other hand, mabilis na lumambot ang ekspresyon ng lalaki ng makita nya ang tumutulong luha sa mga mata ng babae. "I'm sorry..." agad na hingi ng tawad nito at pinunasan ang mga luha ng babae. Napasabunot ng buhok ang lalaki..."Ah! f**k!" ginulo nya ang buhok nya dahil sa inis tapos mayamaya pa ay bumalik ulit ang ngisi sa labi nito. "Mahal?... naalala mo pa ba ko?" bigalang tanong nito. He's eyes are full of hopes and love----gone the dangerous expression he used earlier. Napakunot naman ang noo ng babae. Wala syang maalalang may boyfriend sya, and isa pa ayaw na ayaw nya ng mag ka-boyfrien pa ulit. She had enough with those shits relationships. Parang nag karoon na sya ng trauma, regarding having a boyfriend. Sapat na yung one time experience nya sa dating boyfriend nya na baliw pala. And luckily, her boyfriend died three years ago. And honestly speaking, she felt relive when she heard the news about her boyfriend accident's. Yun nalang talaga ang hinihintay nya para makalaya sya sa puder nito----sa malaimpyernong buhay nya kasama ito. At imposible namang----agad syang napatigil sa pag iisip at kumabog ng husto ang kanyang dibdib sa sobrang kaba.. "No way..." Napa-atras sya ng ilang hakbang at kinakabahang napatingin sa lalaking kaharap nya. Nakangisi nanaman ulit ito----gone the hope and love emotions, he showed a while ago. Bumalik nanaman ang delikadong aura nito at nakakakilabot na mga ngisi. Kahit feeling nya ay nangangatong ang tuhod nya at anytime soon ay bibigay ang tuhod nya ay sinubukan nya paring tumakbo papalayo sa lalaki. Hindi pweding mahuli sya nito. Ngunit wala paman syang nagagawang hakbang ay agad na syang nahuli nito na para bang alam na alam na nya na tatakbo sya. Napalunok sya ng sariling laway ng maramdaman nya ang isang malamig na bakal sa kanyang lalamunan. Nararamdaman nya rin ang matulis na dulo nito na tumutusok sa kanyang leeg. Mahina syang napamura sa isip nya, nag iisip na syang iba pang paraan para makatakas. Ngunit agad din syang napangiti ng mapait. Makakatakas man sya ngayun ay paniguradong hahanapin at hahanapin parin sya nito and what's worst? Pag mahanap na sya nito, it's either she is dead or she will suffer until she died. At kung mamalasin man at hindi sya makatakas ngayun, paniguradong magdudusa nanaman sya kasama ito or maybe she will die in the process too. Different direction, same destination. Kung baga kahit na ano man ang pipiliin nyang daan ay parehas parin ang pupuntahan. So it's better if she die now than to suffer more. Kung kanina ay gusto nya pang mabuhay, pero ngayun gusto nya na lang tawagin si kamatayan para sunduin na sya! As in now na! On the other hand agad na napasimagot si Ana na hanggang ngayun parin pala ay nanonood sa 'dramang' nagaganap. Dissapointed syang tumayo sa kinauupuan nyang branch at bababa na sana, ngunit agad namang napabalik sa kanyang kinauupuan ng may matanaw syang isang babae na kagaya nya ay pawang nanonood din sa 'drama' na pinapanood nya. Ngunit agad nyang napansin ang madilim na ekspresyon nito. Kung isang normal na perspective ng tao ang magpapaliwanag nito. Maaring isip nito na kasabwat sya ng lalaki at may galit sya sa babae kaya hindi nya ito tunulungan kahit na nakikita na mismo ng sariling mata nya na maaring patayin ng lalaki ang babae. But not for Ana though, agad syang napangisi at napanghalubaba na muling pinanood ang ganap na drama. _ "Y-you died!" nauutal na saad ng babae ngunit tinugunan lang sya ng ngisi ng lalaki. Nanuyo ang lalamunan ng babae dahil sa kaba, kaya wala sa sariling napalabi sya sa labi nyang paniguradong namumutla narin. Ngunit maling-maling desisyon ang ginawa nyang pag basa ng labi nya. Dahail napatingin roon ang lalaki, at agad na sumiklab ang pagnanasa sa mata nito. Napalunok ng mariin ang babae ng makita nya ang unti-unting pagsilay ng mapaglarong ngisi sa labi ng lalaki na nag papahiwatig na gusto nitong may mangyari sakanila. Hindi paman naka react sya nakareact ng mabilis na sya nitong nasandal sa puno. Naramdaman nya nalang na masakit ang likod nya dahil medyo napalakas ang pagkakasasandal nya sa pader. Mahina syang napaigik at napaghikbi sa sakit at pangamba. She silenlty prayed that someone will help her. _ On the other side, agad na nandilim ang mukha ni Ana ng makita nyang plano ng lalaki na gahasain ang babae. Yes, she doesn't care earlier if the girl will be stab with a knife or shoot by a gun. Pero ibang usapan na kung gagahasain ng lalaki ang babae----that's totally a different story. tatayo na sana sya sa kina-uupuan nya ng agad syang napabalik ulit sa kinauupuan nya----for the second time. Dahil may nauna na pala sakanya. Nakita nya nalang na ligtas na ang babae ngunit walang malay at puno na ng saksak ang lalaki na nakahandusay sa sahig----wala ng buhay. Napangisi si Ana at mahiang napakumpas ng kamay sa ere. "Another piece..." She swiftly went down from the tree and went to the girl na nakaupo ngayun sa tabi ng lalaking sya mismo ang pumatay. The girl is just sitting there like there is no one aside from her----like there is no dead corpse beside her. blanko ang ekspresyon nito at walang buhay ang mata. Hindi sya mukhang nag sisi or nagguiguilty. Kahit nga natatakot na baka mahuli sya ng pulis ay walang mababakas sa mukha nito. literal na blanko ang ekspresyon nya. Napataas ang kilay ni Ana ng dumukot ng cellphone ang babae at piniktsuran ang naganap na crimen at pagkatapos ay may kung ano itong kinakalikot sa cellphone nito. Nakita naman ni ana ang ginagawa nito sa cellphone dahil sakto ay nasa likuran sya ng babae. Mas lalong napataas ng kilay ni Ana ng makita nyang sinend ito ng babae sa '911' . Did she just send it to the police? Wala sa sariling napangisi si ana at tinuloy na ang paglalakad. Tumigil sya ng nasaharap na sya nito. HIndi sya nag salita at nanatilng nakatayo lang sa harap nito, imbes hinintay nyang tingalain sya ng babae Anyway, napatigil naman sa pagkakalikot ng cellphone nya ang babae at napatingin sa sapatos na nasaharapan nya. Hindi man halata, ay napakunot ang noo ng babae. Napatingala sya kagaya ng hinihintay ni Ana. Ana showed loopside smirk and handed a black card. Hindi naman ito tinanggap ng babae at tiningnan lang ang black card na nasakamay ni Ana. Imbes na mainis, Ana slyly smiled. "Come on... you'll gonna need that once you were out of jail... ash." And for the first time, lumaki ang mata ng batang babae---err. Mukhang batang babae. Dahil sa totoo lang nasa disi-otso na ang ede ni ash pero mukhang bata parin ang mukha nito---pati naril ang height. Inshort para syang human doll na nakaupo sa kasada. Ana chuckled. "See you, when i see you.." Napailing ng ulo si Ana at hindi nya mapigilan ang pag silay ng mapaglarong ngisi sa labi nya. _
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD