หลังจากเริ่มต้นคบหากันอย่างเป็นทางการ ปรัชญ์และเอมิกาก็ได้ใช้เวลาร่วมกันในแบบคนรัก หากมีเวลาว่างหลังจากส่งปานหทัยไปโรงเรียน ทั้งคู่ก็มักจะไปออกเดตบ้าง แวะไปช่วยคุณอรศรีที่ร้านบ้างในวันที่ลูกจ้างรายวันของท่านไม่มาทำงาน
แต่ถ้าไม่มีเหตุให้ต้องออกจากบ้าน ทั้งคู่ก็จะอยู่บ้านดูหนัง ดูซีรีส์ หรืออ่านหนังสือในห้องของปรัชญ์ ซึ่งนั่นก็ถือเป็นความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ อันแสนเรียบง่ายของเขาและเธอ
กว่าจะรู้ตัวอีกที ปรัชญ์ก็ใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศไทยได้กว่าสามเดือนแล้ว เวลาที่เอมิกาดูปฏิทินทีไร พอคิดว่าอีกไม่นานปรัชญ์จะต้องเดือนทางกลับประเทศสหรัฐอเมริกา เธอก็อดใจหายไม่ได้ และนั่นก็ยิ่งทำให้หญิงสาวพยายามใช้เวลาทุกวันให้คุ้มค่า หากถึงวันที่ต้องจากลาจะได้ไม่ต้องมาเสียใจภายหลัง
“คุณปรัชญ์คะ เอมขอแวะเซเว่นหน้าปากซอยแป๊บนึงนะคะ พอดีเอมจะซื้อของว่างไปติดตู้ไว้ให้น้องปัน” เอมิกาหันไปกล่าวกับพลขับข้างกาย ระหว่างทาง
