ในช่วงบ่ายวันหนึ่งของวันปิดภาคเรียนฤดูร้อน ซึ่งเป็นวันที่อากาศค่อนข้างร้อนระอุกว่าทุกวัน เอมิกาจึงพาเด็กหญิงตัวน้อยออกมาเล่นน้ำในสระเป่าลมขนาดยักษ์ อันเป็นอภินันทนาการจากคุณลุงสายเปย์ ที่เพิ่งซื้อให้หลานรักไปเมื่อวันก่อน
วันนี้ปานหทัยจึงร่ำร้องขอให้พี่เลี้ยงคนสวยพาออกมาเล่นน้ำตั้งแต่ช่วงสาย กระทั่งใกล้เที่ยง ปรัชญ์ก็เดินออกมาตามสองสาวต่างวัย ให้ขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว
“สาว ๆ ขึ้นกันได้แล้วค่ะ เล่นกันจนตัวเปื่อยหมดแล้ว” เจ้าของร่างสูงยืนกอดอกพิงกรอบประตูที่เชื่อมต่อกับสนามหญ้าข้างบ้าน พลางจ้องมองหลานสาวตัวน้อยและพี่เลี้ยงคนสวยด้วยแววตาเจือความอ่อนโยน
“ฮือ...น้องปันอยากเล่นต่อ...”
“ไม่ได้ค่ะ วันนี้เรานัดป้าอรไปทานข้าว จำได้ไหมคะ ถ้าไปช้าป้าอรเสียใจนะ” ได้ยินแบบนั้นเจ้าตัวเล็กก็ทะลึ่งพรวดขึ้นจากน้ำอย่างรวดเร็ว ทำเอาเอมิกาที่นั่งอยู่ในน้ำคลี่ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูสองลุงหลาน
ด้านปรัชญ์ก็เบนสา
