หลังจากคุณอรศรีออกจากโรงพยาบาลได้ราวหนึ่งสัปดาห์ ปรีชยาก็เดินทางกลับจากประเทศจีนพอดี ปรัชญ์จึงถือโอกาสในช่วงที่น้องสาวหยุดพักผ่อนเลี้ยงลูกอยู่ที่บ้าน พาเอมิกากลับไปบ้านเช่าเพื่อเก็บเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็น
ทันทีที่หญิงสาวก้าวลงจากรถ หญิงชราผู้เป็นเจ้าของบ้านเช่าที่อยู่ในซอยเดียวกันก็รีบเดินจ้ำอ้าวเข้ามาหา พร้อมแจ้งข่าวร้ายที่ทำให้คนฟังตกใจไม่น้อย
“หนูเอม ฝากบอกแม่อรด้วยนะว่ายายคงให้พวกเราเช่าบ้านเดือนนี้เป็นเดือนสุดท้าย”
“อ้าว ! ทำไมล่ะจ๊ะยาย แม่ก็จ่ายค่าเช่าครบถ้วนตรงเวลาตลอด”
“เรื่องนั้นมันไม่ใช่ปัญหาหรอก แต่ละแวกบ้านเรามันสงบเรียบร้อยมาตลอด จู่ ๆ วันดีคืนดีมีนักเลงมาทวงหนี้แบบนี้ ชาวบ้านเขาก็ห่วงความปลอดภัยกัน ยายเองก็ไม่สบายใจ หนูช่วยเข้าใจยายเถอะนะ”
เอมิกาฝืนยิ้มให้กับหญิงชรา ก่อนผินหน้าไปมองเพื่อนบ้านที่ยื่นหน้ากันออกมาดูสถานการณ์ ก่อนที่เธอจะหันกลับมาหาคุณยายเจ้าของบ้
