ทันทีที่บานประตูห้องนอนปิดลง เอมิกาก็รีบยกสองมือเล็กขึ้นมาระดมตบลงบนแก้มนวลซ้ำ ๆ หลายครั้ง เพื่อคิดจะปลุกตนเองให้ตื่นขึ้นจากฝัน ทว่าความเจ็บแปลบที่แล่นลามขึ้นบนใบหน้าอ่อนเยาว์ ทำให้หญิงสาวตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน
“นี่มัน...เรื่องจริงเหรอเนี่ย...คุณปรัชญ์เขาชอบฉันจริง ๆ เหรอเนี่ย”
เอมิกาพึมพำถามตัวเอง ด้วยไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น ร่างบางทิ้งตัวลงนอน ก่อนยกข้อมือบางขึ้นมา จ้องมองเครื่องประดับราคาแพงที่ได้เป็นของขวัญจากปรัชญ์ ดวงหน้างดงามระบายยิ้มอ่อนหวานให้กับสร้อยข้อมือแสนสวย พร้อมหัวใจดวงน้อยที่เริ่มเต้นไม่เป็นส่ำ จากนั้นร่างเล็กก็พลิกตัวนอนคว่ำ ฝั่งใบหน้าลงบนหมอนใบโตหนานุ่ม สูดกลิ่นหอมสะอาดสดชื่นของเจ้าของห้องที่ฝังลึกไปทุกอณูบนเตียงนอนขนาดคิงไซต์
เธอใช้เวลาสงบจิตใจให้หายตื่นเต้นอยู่หลายนาที ก่อนจะก้าวลงจากเตียง และเดินไปเปิดประตูห้องนอน เพื่อจะออกไปดูอาการของปานหทัย
ทว่าเ
