เอมิกากลับบ้านไปช่วยคุณอรศรีเก็บร้าน จนเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า และรับประทานอาหารเย็นกับผู้เป็นมารดา พอท่านรู้ว่าปานหทัยเป็นไข้ไม่สบายก็ตกใจยกใหญ่
“ตายแล้ว แล้วนี่พาน้องปันไปหาหมอหรือยังลูก”
“ไปมาแล้วค่ะแม่ พอคุณปรัชญ์ไปรับออกมาจากโรงเรียนก็รีบพาไปหาหมอเลย ดูท่าทางจะตกใจน่าดูที่หลานไม่สบาย”
“เอ...แล้วแบบนี้คุณปรัชญ์เขาจะดูแลน้องปันไหวเหรอลูก ต้องหมั่นเช็ดตัวบ่อย ๆ ด้วยนะ”
“ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ เดี๋ยวเอมทานข้าวกับแม่เสร็จเอมจะไปช่วยคุณปรัชญ์เฝ้าน้องปัน”
“อืม...ก็ดีเหมือนกัน ไปช่วยเขาหน่อย คนไม่เคยดูแลเด็กเล็กมาก่อนมาเจอแบบนี้บางทีก็ทำอะไรไม่ถูก”
“ค่ะแม่”
“แต่จะว่าไปคุณปรัชญ์เขาก็เก่งเหมือนกันนะ ดูแลหลานคนเดียวมาได้เป็นเดือน ถึงเอมจะไปช่วยตอนกลางวัน แต่ตอนกลางคืนก็ไม่เคยมีปัญหาอะไรเลย”
“ค่ะ”
เอมิกาตอบรับเพียงสั้น ๆ พอได้ฟังมารดาชื่นชมในตัวชายหนุ่ม เธอก็เผลอยิ้มออกมาอ
