Lumipas
ang
ilang
linggo,
buwan at hanggang
sa
umabot sa
taon
hinding hindi
ko
na
nakita
muli
si
Azaria, sobrang
sakit
ang
nararamdaman
ko araw araw, ilang
beses ko
tinangka pumunta
dun
sa kabilang
islang tinitirahan nila
pero
hinding
hindi ako mag tagumpay, hindi ko na alam kung ano ang nangyari sa kanya matapos ng gabing yun, wala ako nagawa kundi umiyak na lang sa dagat, wala na din matandaan si papa pag kagising nya nung araw na yun, tanging ako na lang ang nakakaalala ng mga pangyayaring sobrang sakit.
"Azariaaaaa!!!!!!!!!"
muli kong
sigaw, nag babakasali
na mag pakita
sya
sakin, simula ng
natapos ako
mag
aral,
araw araw ko
na sya
tinatawag pero
kahit ano gawin
ko
hinding hindi
na sya nag pakita sakin.
"Azariiaaaaaaaaaaaaa!!!!!"
muli
kong tawag,
nangilabot
na lang
ulit
ako
ng nakita
ko
yung sirena
na
kumuha
sa kanya nun, nakadapa
sya
sa batuhan at
ibang iba
ang itsura ng
buntot nya sa
buntot
ni Azaria, mas lalo
naman ako kinilabutan nung natapatan ng sinag ng buwan yung mata nyang nanlilisik ng tingin sakin.
"Naririnig ko ang
pag tawag at pag hihinagpis
mo,
walang
mas
sasakit sa pag hihinagpis mo ang nararamdaman ko
habang
nakikita ko syang naghihirap
bago
bawian ng buhay"
Napaupo
na lang
ako sa tubig
at grabeng
kirot
at
sakit
ang naramdaman
ko
nang
marinig ko
ang sinab i nya.
"Ilang
saglit lang
sya tumagal
sa kalinga
ko nung gabing yun at binawian na
din
sya ng
buhay, tanging
huling sambit
nya
ay ang pangalan
mo"
Hindi
ko
na
napigilan mapahagulhol, dahil parang
paulit
ulit
sinasaksak
ng kutsilyo
puso
ko dahil sa
sobrang sakit,
kinuha
naman
nung
sirena yung kamay ko
at
may inilagay.
"Huling
nyang luha,
wag
ka
na tumawag,
dahil
pag naririnig
ko ang tinig
mo,
para
ko
na ring
naririnig ang tinig
ng aking
anak"
huli
nyang sabi
hanggang
sa nawala
na
sya, tinignan
ko naman
yung
iniabot nya sakin, isang perlas kaya napaluhod na lang ako at inilagay kamay ko sa
puso ko habang
hawak
hawak luha ni Azaria
at
umiyak
ng umiyak habang paulit
ulit
binabanggit pangalan
nya.