CHAPTER 26
RICK
Pagkasara ko ng pinto ng opisina parang ang bigat ng balikat ko na para bang may nakapatong na mabigat na bagay. Hindi magaan kundi parang nagbigay lang ng espasyo para maramdaman ko pang mas malalim na bigat, ang pagka-guilty.
Kanina pa ako balisa. Kanina pa nakikita sa utak ko ang mukha ni Aira, ang lungkot sa mga mata niya, pati ang kaba sa boses niya. Alam kong hindi ko siya dapat pinadaan sa gano’n. At kahit pilitin kong isipin na wala akong kasalanan, na stress lang ako at may pinagdadaanan, hindi ko kayang kumbinsihin ang sarili ko.
Pagbaba ko sa parking, agad kong kinuha ang phone ko at tinawagan si Raynier.
“Ray, saan ka?” tanong ko pagkasagot niya.
“Nandito sa mansion niyo marami akong ginagawa, bakit?”
“Gusto sana kitang yayain mag-bar. Busy kasi ang assi
