OHM 37 อ่อยนิดหน่อย

1602 Words

พอได้ยินอย่างนั้นแซมก็เงียบไปและมองหน้าของกล้วยไม้ด้วยสีหน้าจริงจัง ส่วนเธอเองก็มองหน้าของเขาพร้อมยิ้มอ่อนๆออกมา ซึ่งมันเป็นแววตาที่อ่านได้ยากมากไม่รู้ว่าตอนนี้เธอกำลังคิดอะไรอยู่ แล้วไม่รู้ด้วยว่าทำไมเธอถึงพูดแบบนั้นออกมา "ก็แค่เล่าให้ฟัง..เธอจะไว้ใจได้หรือว่าไว้ใจไม่ได้นั่นมันอยู่ที่การตัดสินใจของเธอ พี่ไม่มีสิทธิ์ไปตัดสินหรอก" แซมพูดออกมาหลังจากที่คิดมาอย่างดีแล้ว "สมแล้วที่เป็นพี่แซม...คำตอบไม่มีผิดหวังจริงๆ" กล้วยไม้พูดแล้วยิ้มออกมาที่เธอถามแบบนั้นไม่ใช่เพราะว่าเธอจะเอาเรื่องราวของเขาไปบอกใครหรอกนะ แต่เธอแค่รู้สึกว่าเขาบอกเธอทุกอย่างมากเกินไปจนเธอคิดว่าเขาไว้ใจเธอมากเกินไปแล้วและกลัวว่าเขาจะไปทำแบบนี้กับคนอื่น "พี่ไม่ได้พูดเรื่องแบบนี้กับใครไปทั่วหรอกนะ อีกอย่างสิ่งที่พี่ทำมันก็ผิดด้วยถ้าวันไหนที่ตำรวจจับได้ขึ้นมาเธอจะบอกในสิ่งที่พี่พูดกับเธอในวันนี้ก็ได้" "หนูไม่สนใจหรอกว่าสิ่งที

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD