โกดังร้างกลางป่า
ตุบ!! คีคินโยนตัวของกล้วยไม้ลงไปที่กล่องกระดาษมากมาย หลังจากที่เขาได้ทำการลักพาตัวของเธอมาอย่างอุกอาจ โดยที่เขาไม่เกรงกลัวต่อกฎหมายใดๆเพราะเขาคิดว่าตัวเองก็คงจะรอดเหมือนกับครั้งที่ผ่านมาอย่างแน่นอน ตอนนี้เขายังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าตัวเองได้โดนออกหมายจับเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
นิสัยของเขาเป็นพวกคิดว่าตัวเองดีกว่าใครเหนือกว่าใครแล้วต่อให้ทำเลวแค่ไหนก็มีพ่อแม่คอยให้ทายและปกป้องอยู่ตลอด เพราะฉะนั้นเขาไม่กลัวที่จะทำความเลวเลยสักนิด เพราะเขาคิดว่ายังไงก็รอดมาได้อยู่แล้ว
"ก็กูมันมีทั้งเงินทั้งอำนาจนี่นา หึ!" เขาพูดกับตัวเองก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างพอใจ เขายืนมองร่างที่ไม่ได้สติของกล้วยไม้ เขามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างพอใจเพราะว่าเขานั้นได้เฝ้ามองเฝ้าดูกล้วยไม้มาเป็นระยะเวลานานแล้ว
"อีกไม่นานเธอก็จะเป็นของอาจารย์แล้วนะกล้วยไม้...ไม่สิเธอจะเป็นของพี่แล้ว" คีคินพูดและใช้มือของเขาป
