เสน่หาใคร่พรหมจารี - 1 งานประมูล
1010 Words
ภายในห้องกระจกแคบๆ จำนวนหลายห้องเรียงกัน หันหน้าไปทางเวทีเล็กๆ ที่ทำการประมูลสาวงามที่คัดสรรมาแล้วเป็นอย่างดี
ภายในห้องมีเศรษฐีนักล่าพรหมจรรย์นั่งอยู่ห้องละหนึ่งคนเพื่อทำการประมูลหญิงสาวในค่ำคืนนี้
สาวงามที่ถูกนำมาประมูลนั้นถูกซื้อตัวมาด้วยความเต็มใจเนื่องจากภาระของครอบครัว บางคนมีอายุเพียงยี่สิบปีเท่านั้นก็ต้องรับงานนี้เพื่อสิ่งที่พวกเธอต้องการ นั่นคือ “เงิน”
กฎของการขายพรหมจรรย์คือไม่มีการสานต่อใดๆ ซึ่งหลังจากการประมูลก็จะถูกส่งตัวขึ้นห้องในทันที เว้นแต่จะเต็มใจด้วยกันทั้งสองฝ่ายแล้วไปตกลงกันนอกรอบในภายหลัง
“สาวงามคนสุดท้ายในค่ำคืนนี้ ชื่อน้องน้ำขิง อายุยี่สิบสองปี สถานะโสด ลักษณะเยื่อพรหมจรรย์สมบูรณ์เต็มร้อย เปิดประมูลที่หนึ่งหมื่นบาท” พิธีกรชายกล่าวแล้วให้หญิงสาวเดินไปมารอบๆ เวทีตามที่ซักซ้อมกันเอาไว้แล้ว
เธอทำอย่างเต็มที่เพราะยิ่งยอดประมูลสูงรายได้เธอก็จะสูงตามไปด้วย เพราะข้อตกลงคือคนละครึ่ง แม้ฟังดูไม่ยุติธรรมแต่ว่าที่นี่รับรองรายได้และลูกค้าที่ประมูลก็ระดับวีไอพีทั้งนั้น
“หนึ่งหมื่นห้าพัน” น้ำเสียงที่ราบเรียบภายใต้หน้ากากปิดบังครึ่งใบหน้ากล่าวแล้วยกยิ้มที่มุมปาก พอใจกับหญิงสาวตรงหน้าในค่ำคืนนี้
“ห้องหมายเลขสามให้หนึ่งหมื่นห้าพันบาท มีใครให้เยอะกว่านี้ไหมครับ”
“ผมให้สองหมื่น” เศรษฐีห้องข้างๆ เสนอขึ้น
“ผมให้สามหมื่น”
“ตอนนี้ราคาประมูลที่สามหมื่น มีท่านใด..”
“ห้าหมื่น” เจ้าของห้องหมายเลขสามให้ราคาที่สูงขึ้น แววตานั้นเต็มไปด้วยความอยากเอาชนะ
“ผมให้หกหมื่น” นักล่าพรหมจรรย์อีกคนสู้ราคาอย่างไม่ถอย
“อยู่ที่หกหมื่นแล้วครับ มีท่านใดจะให้มากกว่านี้ไหมครับ ผมจะเริ่มรับแล้วนะครับ หกหมื่นครั้งที่หนึ่ง หกหมื่นครั้งที่สอง ...” พิธีกรถามแล้วเริ่มนับ ในขณะที่สาวสวยเดินฉีกยิ้มแล้วส่งจริตที่ยั่วยวนเพื่อเพิ่มราคาให้กับตนเอง
“เจ็ดหมื่น” มีคนเสนอราคาเพิ่มขึ้น
“แปดหมื่น” เสียงรอบๆ เสนออย่างไม่หยุด
“หนึ่งแสน” เสียงของปกรณ์ในห้องหมายเลขสามทำให้หญิงสามฉีกยิ้มกับราคาที่เขาเสนอ หากเธอไปเร่ขายบริการก็คงไม่ได้เยอะขนาดนี้
“หนึ่งแสนหนึ่งหมื่น” ยังคงมีคนสู้ราคากับเขา
“หนึ่งแสนสองหมื่น” ปกรณ์ยังคงเสนอราคาต่อ
พิธีกรเริ่มนับ ไม่มีใครประมูลราคาที่สูงกว่านี้ทำให้หญิงสาวคนสุดท้ายในค่ำคืนนี้ตกไปเป็นของปกรณ์ เศรษฐีหนุ่มที่คลั่งไคล้พรหมจรรย์และยึดติดกับปมบางอย่างที่ต้องการครอบครองสิ่งล้ำค่านี้
เขาลุกขึ้นยืนแล้วกระชับเสื้อสูทราคาแพงเตรียมตัวจะออกไปจากห้อง สักพักประตูห้องก็เปิดออกพร้อมกับพนักงานที่นำคีย์การ์ดห้องพักมาให้เขา
“พร้อมแล้วครับ” เขาพูดด้วยความสุภาพแล้วเดินนำไปยังห้องพักที่เตรียมเอาไว้
ปกรณ์อยู่ในชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม รองเท้าแบรนด์เนมราคาแพง กระดุมข้อมือของเขาฝังเพชรแท้และนาฬิกาเรือนหรู บ่งบอกได้ว่าเขามีฐานะอยู่ในระดับไหน งานประมูลนี้จัดขึ้นทุกหนึ่งเดือน หากเขาพอใจหญิงสาวคนไหนเขาก็สามารถประมูลชนะทุกครั้ง
ริมฝีปากหยักได้รูปนั้นยิ้มอย่างพอใจอยู่ตลอดเวลา และตื่นเต้นที่จะได้เชยชมหญิงสาวที่ประมูลมาได้
เขาเดินเข้าไปในห้องพักสุดหรูที่หญิงสาวนั่งรออยู่ พร้อมกับเจ้าของงานประมูล จากนั้นเขาก็นั่งที่เก้าอี้รอให้คนตรวจว่าพรหมจรรย์เธอยังอยู่ดีต่อหน้ากันทั้งสองฝ่าย
หญิงสาวทนต่อความอับอายนั้น ที่ต้องตรวจพรหมจรรย์ของเธอซ้ำแล้วซ้ำอีกต่อหน้าคนแปลกหน้า
ปกรณ์ยิ้มอย่างพอใจแล้วจ่ายเงินสดให้แก่เจ้าของงานประมูลในราคาที่ตกลงกันไว้
“เดือนหน้าจำนวนสาวๆ ที่จะนำมาประมูลจะน้อยลงนะครับ การแข่งขันน่าจะสูงขึ้น เพราะตอนนี้สาวบริสุทธิ์ที่ร้อนเงินนั้นเริ่มหายากมากขึ้น” เจ้าของบริษัทประมูลกระซิบให้เขาได้ยินเพียงสองคน
“เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาสำหรับผม” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจแล้วยิ้มที่มุมปากอย่างคนที่ไม่สะทกสะท้านกับเรื่องเล็กน้อยแค่นั้น
“ขอให้มีความสุขในค่ำคืนนี้นะครับ” เจ้าของงานประมูลพูดด้วยน้ำเสียงที่ยินดีแล้วเดินนำหน้าพนักงานนำทางกลับออกไปให้เขาหาความสุขจากพรหมจรรย์ที่ซื้อไปอย่างเต็มที่ ภายใต้การดูแลสุดพิเศษจากทางบริษัทจัดหาสาวงามแบบลับๆ
“เรามาเริ่มกันเลยไหมคะ น้ำขิงพร้อมแล้ว”
“ไปอาบน้ำก่อนสิ ล้างเครื่องสำอางออกให้หมดผมชอบอะไรที่เป็นธรรมชาติ” เขาบอกเธอด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกระหาย
“ค่ะ” หญิงสาวรับปากด้วยความตื่นเต้น เดินนวยนาดเข้าห้องน้ำไปด้วยจริตที่ถูกสอนมาเป็นอย่างดีเพื่อให้เขาพอใจมากที่สุด
ปกรณ์มองตามเธอแล้วถอดชุดของตนเองพาดเอาไว้ที่โต๊ะอย่างเป็นระเบียบรวมทั้งของมีค่าทุกชิ้นยกเว้นหน้ากากครึ่งหน้าเพื่อปิดบังตัวตน
จุดเริ่มต้นที่เขาคลั่งพรหมจรรย์เป็นเพราะว่าแฟนคนแรกของเขาที่คบหากันมามากกว่าสามปี
เขาต้องการมีความสัมพันธ์กับเธอ แต่หญิงสาวไม่ยินยอม เธอให้เหตุผลว่าต้องการเสียคืนแรกในคืนแต่งงานเท่านั้น
แต่ความเป็นจริงเธอแค่มาหลอกเอาเงินเขาทั้งๆ ที่มีคนรักอยู่แล้ว และไม่ใช่หญิงสาวที่รักษาความบริสุทธิ์อย่างที่บอกเขา มันทำให้เขาเจ็บปวดและใช้เงินซื้อพรหมจรรย์เพื่อชดเชยความรู้สึกในอดีต
ssssssssssssssssssss
- Writer
