Deliciously Cursed

Chapter 5

Kusang bumukas ang grandiyosong pinto at pumasok si Alexiel sa loob. Bitbit si Liliana sa kanyang mga braso, lumakad siya sa kahabaan ng madilim na pasilyo na napapalibutan ng mga antigong rebulto ng mga babae. Unti-unting nag-galawan ang mga ito at yumuko sa kanyang pagdating.

"Domine mi revertere receperint..." statues greeted him in deep, blood-curdling, raspy whispers.

"Curam hujus Virginis frequentate." Alexiel commanded coldly.

Kaagad kinuha ng mga ito si Liliana at dinala sa kabilang silid.

Tinanggal ni Alexiel ang pulang trench coat na suot, saka ihinagis sa isa sa mga rebulto. Hindi niya maiwasang mapangiwi. Paulit-ulit niya kasing naalala ang pag-iyak at paghingi ng tulong ni Liliana kanina.

Ang pinaka-ayoko sa lahat 'yong babaeng lampa...

Inis niyang hinawi ang basang-basang buhok, saka binuksan isa-isa ang butones ng kanyang damit. Inunat pa niya ang matikas niyang mga braso at hubo't-hubad na naglakad patungo sa dulong silid.

Madilim ang buong kuwarto, ultimo kulay ng silid at pati na rin ang mga gamit doon ay kulay itim, maliban lang sa nagkalat na pulang mga kandila na nagmistulang ilaw sa kanyang daraanan.

Tumapak siya sahig na puno ng makikinis na itim na bato at tiningnan pa niya ang kanyang sarili mula sa malaking tipak ng kristal na nakapalibot sa pader.

Lumusong siya sa tubig ng malawak na jacuzzi at komportableng ipinahinga ang kanyang sarili. Marahan niyang pinikit ang kanyang mga mata, habang dinadama ang mainit na lagaslas ng tubig sa kanyang katawan.

Then everything went blank. Pitch black. Nothing but complete utter silence.

"Some of the servants said, you refused someone powerful?"

"Yes..."

"But why? Aren't you afraid, Mother?"

He opened his eyes and saw a beautiful woman looking down on him. Her skin was white as snow and her lips were scarlet red, matching perfectly with her red imperial robe.

Her long black hair cascaded down the young boy's face, as she leaned towards him and caressed his cheeks.

"Power is good, as long as it last, but you can lose it anytime..."

Her fingers gently ran through his hair and looked at him with happiness in her eyes...

"But you... You're the only one that I cannot afford to lose."

Ngunit pareho silang nagulat no'ng biglang bumalagbag ang pintuan ng silid. Napaayos ng upo ang batang lalaki mula sa kanyang pagkakahiga sa kandungang ng kanyang ina, no'ng biglang magpasukan ang mga kawal na nakasuot ng baluting itim.

"Take her clothes off!"

A firm dignified voice of a woman came out of nowhere and a gorgeous, yet scary lady dressed in majestic black robe, with eyes like those of a cat, entered the room together with a feisty group of demonesses.

Bago pa makuhang makapag-salita ng batang lalaki ay kinaladkad na ng mga kawal ang kanyang ina palabas ng kanilang tahanan. Kaagad siyang niyakap ng mga tapat nilang tagapag-lingkod saka tinakpan ang kanyang mga mata.

Napuno ng sigawan ang buong lugar. Hindi niya maintindihan ang mga nagaganap at wala rin siyang makita. Pero isang bagay lang ang malinaw sa kanya— na may masamang mangyayari sa kanyang ina.

Halos mag-puyos ang kanyang dibdib no'ng marinig ang iyakan ng mga tagapag-lingkod. Nagpumilit siyang kumuwala sa pagkakahawak ng mga ito, ngunit ano bang magagawa ng isang batang demonyong tulad niya?

Pilit niyang idinilat ang kanyang mga mata at sumilip sa pagitan ng mga daliring tumatakip sa kanyang mukha. Doon niya nakita ang kanyang ina na walang-awang idinudukdok sa nagbabagang lupa ng impiyerno. Habang tinatapakan ng mga demonyita at iba pang mga succubus.

They ripped her imperial clothes and torched her skin. They brutally pulled her hair and tore it from her scalp until it bled. They slapped her hard and spit on her beautiful face. They mocked her, laughed at her, they cursed her and burned her to death.

But not even once, did his mother cry, nor ask for help.

His hands were cold, but his heart is flaming in extreme rage. He gritted his teeth. His whole body is shaking in fear, hatred and in great sorrow.



And on that fateful day, this young demon made up his mind.

My mother didn't cry... and so am I.

Alexiel opened his eyes.

He stared at the red imperial robe inside the engraved crystal wall, amidst the darkness of the room. And a sudden blaze of anger flamed through his veins, burning every bit of his whole evil being.

Lights from the scattered candles flickered and the clear water running through the jacuzzi turned into deep red. A dark hazy aura spread across the entire room along with eerie howling voices.

Alexiel just sat there and let himself be devoured by his own darkness.

Walang ganang isinuot ni Alexiel ang itim na bathrobe habang naglalakad patungo sa kanyang silid. Ngunit malayo pa siya sa kuwarto ay kaagad siyang napahinto. Napaawang ang kanyang mga labi at napapikit, habang nilalanghap ang mahalimuyak na amoy na bumabalot sa buong paligid. Napatingin siya sa kanyang silid at naglakad patungo dito, ni-hindi na niya naiayos ang bathrobe na suot sa kamamadali. Binuksan niya ang pintuan at napatigil sa bungad nito.

"At bakit nasa kama ko ang babaeng ito?"

Kaagad niyang tinakpan ang kanyang ilong at nilapitan ang dalagang nakahiga sa kanyang kama. Mabilis niyang hinanap ang kuwintas nito, pero lumihis ang kanyang tingin sa maputi at napaka-kinis nitong mga hita mula sa nakalislis nitong bathrobe.

Uminit bigla ang kanyang pakiramdam habang pinagmamasdan ang makurba nitong bewang. Ang maalon nitong buhok na nakaladlad sa kanyang leeg, pababa sa pagitan ng malulusog nitong dibdib.

Napangisi bigla si Alexiel.

He wondered how she would taste? How smooth and warm her body would feel like against his? He wanted to touch her, lick every part of her and drown into her tempting delicious scent. He bit his lips and grinned as he slowly walked up to her and ran his fingertips through her legs, up to her thighs. You're so f*****g fine...

His breathing became heavy. He wanted to claim her, devour her and conquer her. Just the thought of how hard he would rock that body and make her moan endlessly while shouting his name. Her beautiful, innocent face, heavily distorted in pure pleasure, made Alexiel so damn hard.

His eyes burned with desire. Too many nasty thoughts, for just a couple of seconds of staring at this half-angel, half-succubus.

Succubus... It echoed inside his head. A temptress, a seducer, a demon, just like him.

He quickly shook his head. His eyes flickered and turned deep red, then purple. His jaw tightened and gritted his teeth, trying to fight back urge of her tempestuous scent.

"You're a Goddamn forbidden fruit. But on a second thought..." He looked at her once more then smiled evilly. "I really don't care how forbidden you are. I'll f**k you whenever I feel like f*****g you."

Umupo siya sa tabi ng dalaga saka pinagmasdan ito. Napansin niya ang kuwintas sa tabi ng sira-sirang asul na police jacket at dagliang kinuha ito para isuot kay Liliana, bago pa siya tuluyang mabaliw sa amoy nito.

Hinawakan niya ang magkabilang balikat nito para iupo. Pero masyadong mahimbing ang tulog nito, napasandal tuloy sa kanya ang dalaga.

Her skin felt incredibly soft against his firm chest. He slowly turned his head and found himself staring at her face, resting peacefully on his broad shoulder.

How can you sleep so soundly on a demon's shoulder? I feel so insulted.

Ikinabit niya ang kuwintas sa leeg nito at mariing hinawakan ang balikat para ilayo. Ngunit laking gulat niya no'ng bigla itong yumapos sa kanyang braso.

"Huwag mo akong iwan..." mahinang iyak ni Liliana na tila nananaginip ng masama.

Halos malamukot naman ang mukha ni Alexiel sa narinig. Tinangka niyang bawiin ang kanyang braso pero lalo lang humigpit ang hawak sa kanya ni Liliana.

"Huwag mo akong iwanan, pakiusap... mahal kong Ina."

Natigilan bigla si Alexiel.

"Dito ka lang..." mahinang pagtangis nito. "Natatakot akong mag-isa..."

Alexiel just sat there , speechless. With a huge hole in his heart he cannot seem to fill for a thousand years.

Hearing Liliana's cry, asking her dear mother to stay.