Chapter 46.
HINDI ko alam kung bakit kinakabahan ako ngayon. Mula nang dumating kami ni Phoenix dito sa amusement park kanina ay masaya kami. Iyong mga rides na simple lang at pwede sa may sakit sa puso, sinakyan naming. Pumasok din kami sa snow world at kumain ng kung anu-ano
.
Kasalukuyan na kaming narito sa ferris wheel. Sabi niya, binayaran niya ang operator para bigyan kami ng oras na makapag-usap ditto sa mismo sa ferris wheel. Narito kami sa tuktok at kinakabahan ako, hindi dahil takot ako sa heights kung hindi dahil sumeryoso na ulit si Phoenix. Pakiramdam ko may sasabihin siyang ikakalungkot ko. Hindi ko maisip kung ano dahil wala akong ideya. Hindi naman kami nag-aaway at hindi ko maisip kung nagkasagutan kami dahil sa isang bagay.
"Ayoko ng patagalin ang pag-uusap natin, bab
