Chapter Twenty-Two: #Slowly

1039 Words

Avery’s POV They were laughing. It looks like they are really comfortable with each other. Para pa ngang ang saya–saya nila. How could he do that in front of me? Mas naramdaman ko na ngayon ang puso ko na parang hinahati. Ang sakit. Tangina. Hindi naman ako napamura noong magdebate kami sa Pol. Sci. namin at natalo kami, pero bakit sa lecheng pag–ibig na na ito mapapamura ka talaga sa sakit. Gustong–gusto ko silang lapitan! Gusto kong puntahan si Raven at ilayo sa babaeng iyon! Ngunit isa akong leader ng University na ito, at alam kong hindi tama kung gagawa ako ng eskandalo. But damn! Why does it hurt like this? Is it supposed to be this way? “You look...” Narinig kong sabi ni Ulysses habang tinitingnan ako. Hindi niya tinapos ang sinabi niya nang makita ang kaunting luha na tumu

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD