(จบ) กลิ่นผกากรอง

บทนำ

ผกากรอง ดอกไม้ที่เปรียบเสมือนตัวแทนของความสดใส และงดงาม หรอในอีกความหมายคือการบอก "รัก" ที่เป็นรักบริสุทธิ์

เป็นดอกไม้ที่เขาเคยได้รับจากใครคนหนึ่ง

"ผมเอามาให้ครับ ดอกไม้นี้กลิ่นเหมือนพี่เลย^^"

รอยยิ้มอบอุ่นของคนตรงหน้าราวกับแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวที่ปรากฏขึ้นในชีวิตของเขา ที่เหมือนอยู่ท่ามกลางพายุฝนที่กำลังถาโถมเข้ามาอย่างไม่มีทางว่าจะหยุด เขาเป็นดั่งธารสายน้ำที่หล่อเลี้ยงดอกไม้ที่ใกล้เหี่ยวเฉานี้

แต่โชคชะตามักจะชอบส่งความตลกร้ายเข้าไปเป็นบททดสอบ ให้กับชีวิตหนึ่งที่น่าสงสารเพื่อเป็นบทพิสูจน์ในการที่จะมีอยู่ต่อไปรึไม่ อย่างไม่หยุดไม่หย่อน ทั้งความต่างด้านการศึกษา ด้านฐานะ หรือแม้กระทั่งชาติตระกูล

ทั้งกรีดกัน และบีบรัดให้ต้องยอมจำนนต่อทุก ๆ อย่าง และเดินตามเส้นขนาดที่ถูกขีดให้ไม่มีวันได้พบเจอกัน จำเป็นต้องเดินไปคนฟากฝั่งของชั้นวรรณะ

อัลฟ่า ที่เป็นดั่งจุดสูงสุดของห่วงโซ่ในโลกใบนี้ ทั้งยังมีรูปร่างที่ราวกับรูปปั้นหินอ่อนของไมเคิลแองเจโล ดั่งเทพบุตร เทพธิดา ที่ลงมาจุติ และยังมีสติปัญญาที่เฉียบแหลม เต็มไปด้วยความรักจากผู้สร้าง

เบต้า ที่เป็นดั่งบุคคลธรรมดาเดินดิน ผู้ที่มีความสุขกับการใช้ชีวิต และมีเกียรติในตนเอง ถึงแม้จะไม่ได้อยู่ในจุดสูงสุดดั่งอัลฟ่า แต่ก็ไม่ต้องทุกข์ทรมานกับร่างกาย ถือว่าเป็นบุตรอันเป็นที่รักของผู้สร้าง

โอเมก้า ที่เป็นดั่งชนชั้นล่างของห่วงโซ่ในโลกใบนี้ ไม่ได้มีทั้งเกียรติหรือมีค่ามากพอกับ ณ.ที่แห่งนี้ ราวกับเป็นเพียงคนบาปที่ไม่น่าคบค้าสมาคม

เป็นคนเพียงหยิบมือที่โดนซื้อ -ขายราวกับสัตว์เลี้ยง หรือไม่ก็โดนใช้ในการให้กำเนิดเหล่าทายาทของชนชั้นสูงที่ไม่สามารถมีบุตรได้

สิ่งที่ทำให้พวกเขาเหล่านี้กลายเป็นดั่งชนชั้นล่างก็มาจาก ฮีต หรืออาการติดสัตว์ ที่จะมาในทุก ๆ สามเดือน และจะกินเวลายาวนานสามถึงสี่วัน

ความต้องการที่ไม่อาจห้ามปรามตัวตนของตัวเองได้ ราวกับสัตว์ที่พร้อมจะสมสู่กับเพศตรงข้ามได้ทุกเมื่อ

สิ่งที่โอเมก้าหลายคนต่างต้องการก็คงไม่พ้นการทำพันธะกับอัลฟ่าเพื่อหยุดยั้งอาการเหล่านั้น และจะทำให้โอเมก้าคนนั้นมีชีวิตเพียงเพื่ออัลฟ่าของตนเอง

แต่หากสิ่งหนึ่งที่เรียกกันว่า คู่แห่งโชคชะตา หรือ โซเมท ปรากฏตัวขึ้น เหล่าอัลฟ่า และโอเมก้าต่างไม่อาจต้านทานโชคชะตาแห่งนี้ได้

หากพบเจอแล้วไม่อาจได้คู่กันความมืดมิดจะกัดกินจิตใจ ความถวิลหาอันยากจะหักห้าม จนต้องดิ้นรนเพื่อพบพาน

และสำหรับคนอย่างเขา คงไม่อาจได้พบเจอสิ่งที่เรียกว่าคู่แห่งโชคชะตาได้เป็นแน่นอน

โอเมก้าผู้บกพร่องทางการมองเห็น เช่นนี้ไม่มีทางได้สบตากับเหล่าผู้คนได้ มิหนำซ้ำในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้าที่จะถึง เขายังต้องย้ายเข้าไปในตระกูลของใครบางคนในฐานะผู้ให้กำเนิดทายาท แลกเปลี่ยนกับเม็ดเงินมาจุนเจือครอบครัวผู้ดีเก่าของตนเอง

.

.

.

.

.

"ยินดีที่ได้พบนะครับคุณจันทนา ผมเด่นคุณ และขวัฤทัยภรรยาของผมครับ"

"ขอบคุณครับที่เลือกโอเมก้าที่มองไม่เห็นอย่างผมในการทำหน้าที่ตั้งครรภ์ให้นะครับ"

"คุณคงไม่ได้พิการมาตั้งแต่กำเนิดใช่ไหมคะ อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะคะ กลัวลูกที่จะเกิดมาพิการ"

---------------------------------------------