UNO
Mahigit dalawang oras na kaming naghihintay sa harap ng ER.
Pero hindi pa rin lumalabas ang doktor at wala pa rin kaming balita kung ano na ang kalagayan ni Miguel.
Tahimik kaming nag hintay sa labas.
Magkatabi kami dalawa sa upuan mahaba na naroon.
Hindi ako umalis sa tabi nya, kahit isang saglit lang.
Tahimik lamang siya ngayon ngunit mababakas sa kanyang mukha ang matinding pag aalala para kay Miguel.
Kanina sa ambulansya ay tahimik din itong lumuluha habang hawak-hawak ang kamay ni Miguel.
Hanggang sa makarating kami sa ospital ay wala pa rin akong naririnig na salita mula sa kanya.
Tuloy tuloy lamang ang paglandas ng mga luha nito mula sa kanyang mga pisngi kitang kita ko ang matinding emosyon nya sa nangyaring iyon kay Miguel.
Galit, pangamba at lungkot...
Paano
