เสียงหอบหายใจดังข้างหู เจนค่อยๆ ลืมตาตื่น ฟ้ายังมืดอยู่เลย มีแสงไฟจากด้านนอกลอดผ่านหน้าต่างมานิดหน่อย เสียงหายใจแรงๆ ดังอยู่ใกล้ตัวเธอ สายตาปรับให้เข้ากับความมืดจนเริ่มเห็นเค้าโครงใบหน้าของพลรบ เสียงหายใจหนักๆ มาจากพลรบที่นอนข้างเธอนี่เอง
มือใหญ่วางบนสะโพกของเจน ลูบคลึงส่วนโค้งเว้าด้านข้างตัวก่อนจะยกมือออกไป เสียงหอบหายใจดังขึ้นอีกครั้ง มือใหญ่ขยับเขยื้อนภายใต้ผ้าห่ม ถึงเจนจะไม่ค่อยเคยเห็นของจริงแต่ท่าทางของพลรบตอนนี้ทำให้เธอพอเดาได้ว่า เขากำลังช่วยตัวเอง
เจนเอื้อมมือไปจับแขนพลรบ เขาสะดุ้งและหยุดการเคลื่อนไหว เจนเลื่อนมือลงไปตามแขนพลรบจนถึงเอวกางเกง เธอล้วงมือตามมือพลรบเข้าไปข้างใน แทรกนิ้วมือผ่านนิ้วมือของพลรบไปแตะต้องความเป็นชายของเขา ปลายนิ้วเธอสัมผัสความร้อนของผิวตรงนั้น พลรบกัดริมฝีปากล่างกลั้นเสียงคราง
“เจน.. อย่า...”
“ทำเถอะ เราอยากทำ เราอยากมีอะไรกับพล”
เจนดึงเอวกางเกงของพลรบล
