เจนสะบัดผ้าใบผืนใหญ่หนาบนล็อกของพลรบและเอามือปาดให้เรียบ พลรบหอบของอย่างทุลักทุเลเพราะไม่มีถุงกระสอบแบบเจน เขาเอาของใส่กระเป๋าเสื้อผ้าหลายใบและลังพลาสติกบ้างลังกระดาษบ้าง ยังดีนะเป็นรถตัวเองเลยค่อยๆ ขนของลงได้ อัญมณีเอาผ้าใบกันฝนของตัวเองคลุมของที่พลรบวางรวมเป็นกองมุมหนึ่ง
พลรบขับรถไปหาที่จอด เดินกลับมาเห็นเจนตั้งร้านน้ำหอมตัวเองเสร็จแล้ว กำลังจัดของส่วนของเขา
“ขอบคุณนะ” พลรบเข้าไปช่วยจัด
“เราสิต้องขอบคุณพล พลขับรถมารับ-ส่งเราขายของสองรอบแล้ว แถมช่วยขนของด้วย”
นี่เป็นหนที่สามที่มาขายของด้วยกัน ทั้งสองคนเริ่มชินและผลัดกันนอนงีบเพื่อจะได้ไม่เหนื่อยมากเกินไป น้ำหอมของเจนไม่ค่อยมีปัญหาเพราะพลรบเริ่มขายเป็นและมีราคาติด เสื้อผ้ากับของใช้มือสอง เจนขายได้บ้างไม่ได้บ้าง อันไหนไม่รู้เรื่องก็ปลุกพลรบมาคุยกับลูกค้า
พอลูกค้าซื้อพลรบก็ไม่มีถุงใส่ของให้ เจนเอาถุงของตัวเองให้บ้างแต่สินค้าของพลรบบางชิ
