เจนตื่นตากับอาหารเช้าแบบฝรั่งครบเซท อย่างงี้สิค่อยเหมือนในละครหน่อย
“เมื่อคืนกลับกี่โมง” พ่อถาม
“ตีหนึ่งกว่าครับ”
“ไปทำอะไรมา”
“ผมไปช่วยเพื่อนขายของตลาดนัดครับ”
พ่อของพลรบถามธรรมดาเหมือนถามสารทุกข์สุกดิบลูกชายทั่วไป แต่เสียงดังฟังชัดแบบตำรวจขาลุย ทำให้เจนไม่สบายใจ เธอจิกหัวใช้พลรบช่วยขายของและตอนนี้ของยังอยู่ในรถของพลรบเลย เจนเพิ่งมารู้สึกว่าไม่น่าใช้ลูกคนรวยอย่างพลรบช่วยขนของไปขายตลาดนัดเลย
“คุณคะ เด็กตกใจแล้วนะคะ” แม่ของพลรบเตือนสามีและกุมมือเจนเพื่อปลอบ “คุณพ่อไม่ได้ว่าอะไรค่ะ หนูไม่ต้องกลัว พ่อแค่เสียงดังเฉยๆ”
“ขอโทษที มันเคย” พ่อของพลรบยิ้มเก้อ “หนูเอาอะไรไปขายตลาดนัด”
“น้ำหอมซีซีกับกิ๊ฟช็อปนิดหน่อยจากสำเพ็งค่ะ”
“น้ำหอมซีซีคืออะไร ขายยี่ห้อเดียวเองหรือ” พ่อของพลรบงง
“ไม่ใช่ค่ะคุณ น้ำหอมซีซี พวกน้ำหอมแบ่งขายขวดเล็กๆ กลิ่นเลียนแบบน้ำหอมดังไงคะ พวกตลาดนัดชอบซื้อกันเพราะมันถูก”
